Volledig scherm
Gitty Feddema © Arie Kievit

Onbeschofte en ongezonde kinderen? Afwezige ouders zijn vaak de reden

BREDA - Dat steeds meer kinderen slecht eten, naar niets of niemand luisteren, of psychisch in de knoop zitten: sociaal pedagoog Gitty Feddema is er zeer ongerust over. Ouders moeten zich weer over hun kinderen ontfermen, en snel!

Die veelbesproken knaap met dat döner-broodje die het eetverbod van de buschauffeur negeert. De oproep van artsen om jonge kinderen met peutermelk 'bij te voeren' omdat ze thuis niet meer gezond eten. En: de toename van het aantal probleemjongeren dat medische hulp nodig heeft.

Voor de meesten zijn het losse nieuwtjes die irritatie oproepen, verbazing, of medelijden. Maar voor sociaal pedagoog Gitty Feddema uit Breda, die de journaals nauwgezet volgt, hangen al deze berichten samen. En zijn ze 'symbolisch' voor een fundamenteel maatschappelijk probleem. Een probleem dat ze na 32 jaar in de jeugdzorg tot haar 'grote zorg en schrik' almaar ziet toenemen.

Al die berichten van onbeschofte, ongezonde en ongelukkige kinderen hebben volgens de auteur van opvoedingsbestsellers vaak te maken met de zich terugtrekkende of afwezige ouder. ,,Ouders hebben geen tijd meer, of maken geen tijd meer, om vanaf het prilste begin genoeg tijd met hun kinderen door te brengen.''

En die constatering: ze weet uit ervaring hoe hard die kan aankomen. ,,Ik weet hoe lastig het is om dit onderwerp te bespreken, en hoop dan ook vurig dat ouders dit niet als aanval opvatten, maar als aansporing. Mij gaat het maar om één ding: het belang van het kind.''

Wat Feddema om zich heen ziet: vaders en moeders die zich met al hun energie op werk, carrière en het betalen van hypotheek, vakanties en spullen storten, en steeds minder in hun kinderen investeren. ,,Het is tegenwoordig normaal om kinderen al in hun drie eerste levensjaren in grote mate aan de zorg van anderen over te laten. Aan grootouders, gastouders, en wisselende crècheleidsters.''

Na die eerste levensfase zet dat patroon zich voort. Ouders leggen de focus op zichzelf, de kinderen doen ze 'erbij', en de opvoeding is iets wat ze steeds meer als de taak van een ander zien. ,,Ik heb een moeder eens letterlijk horen zeggen dat de school haar kind vanaf 6 wel zou opvoeden.'' Tijd voor je kind is niet meer iets logisch, maar heet qualitytime. ,,Alsof een uurtje qualitytime per week genoeg is.''

De ouderlijke afwezigheid leidt volgens haar tot een onleefbare samenleving met een onopgevoede generatie. En dan gaat het niet alleen om egoïstische en brutale kinderen, maar ook om stille binnenvetters. ,,Het gebrek aan ouderlijke aandacht kan kinderen kweken die permanent negatieve aandacht vragen, maar ook kinderen die fundamenteel onzeker in het leven staan.''

Haar pleidooi: ouders moeten hun kinderen weer op de eerste plaats zetten, en zich vanaf de wieg over hen ontfermen. ,,Sommigen denken dat het bij een baby niet uitmaakt, maar het is juist cruciaal dat die dan zoveel mogelijk bij de ouders is. Dáár wordt een basis gelegd voor het gevoel van veiligheid, geborgenheid. Het gevoel van: iemand kijkt altijd naar me om. Dáár leert een kind cruciale dingen als eten, spelen, zich sociaal gedragen. In de crèche doen leidsters hun best, maar ze kunnen onmogelijk op de noden van zo veel kinderen inspringen.''

Haar concrete voorstel: laat vaders en moeders in de eerste vier jaar beiden hun werkzaamheden zó terugbrengen dat ze geen zorg van buitenaf meer nodig hebben. En als een kind naar school gaat, kunnen ouders hun parttime baan weer wat uitbreiden. ,,Maar ook dan is het belangrijk om er als ouder te zijn. Tot vér in de middelbare schooltijd. Kinderen zijn er pas met een jaar of 15, 16 aan toe om te worden alleen gelaten.''

Als we zo'n radicale omslag maken, behoren veel problemen volgens haar tot het verleden. Kinderen hoeven dan geen voedingssupplementen meer, púúr omdat ouders weer het geduld hebben hun kinderen te leren eten. En brutale 'döner-jongens' zullen er ook minder zijn, omdat ze binnen de veilige gezinsstructuur leren wat wel en niet kan. En: de wachtlijsten voor psychische bijstand verdwijnen. ,,Echt, de hele maatschappij knapt enorm op als ouders meer tijd voor hun kinderen maken.''

WhatsApp
Dit artikel is ook verstuurd via Whatsapp. Ook berichten op Whatsapp ontvangen van BN DeStem? Stuur BN AAN naar 0610141812.

Volledig scherm
Afwezige ouders? Lastige kinderen © Hano Kolk