Volledig scherm
De jager die de twee edelherten in Zeeuws-Vlaanderen gaat afschieten demonstreert zijn hoogzit. © Boaz Timmermans

Jager edelherten: ‘Het moet in één keer raak zijn’

BIERVLIET - Het schot moet meteen dodelijk zijn, vertelt de jager die van de provincie opdracht heeft gekregen de twee edelherten in Zeeuws-Vlaanderen te schieten. Maar hoe krijgt hij ze eigenlijk in het vizier?

Zijn naam heeft hij liever niet in de krant. Niet dat hij zich schaamt voor zijn beroep, integendeel. Maar hij wil ook geen mikpunt worden van dierenactivisten. Hij komt uit Zeeuws-Vlaanderen en is al jaren beroepsjager. Hij heeft in het verleden ook edelherten gedood. ,,Nee, niet in Zeeuws-Vlaanderen", grinnikt hij. Want daar komen ze niet voor. En dat is precies het probleem.

Gedumpt

De edelherten die de afgelopen weken in Zeeuws-Vlaanderen werden gesignaleerd, komen vermoedelijk uit gevangenschap. Ze zijn ontsnapt of gedumpt. Een aanrijding met een van de beesten kan desastreuze gevolgen hebben. Daarom heeft de provincie een jager ingehuurd om ze af te schieten. 

Dat gaat hij doen met een geweer van groot kaliber. Punt 308 voor de kenners. ,,De kogel moet genoeg energie hebben om het edelhert in één keer te doden", vertelt hij.  ,,Ik moet ze afschieten voor de verkeersveiligheid. Als ik er één niet goed raak of als ik mis, dan kan hij vluchten en pardoes de weg oversteken. Dat is precies wat we niet willen.”

Verkennen

Om het edelhert te raken, moet hij het tot op 250 meter kunnen naderen. Liefst komt hij nog iets dichterbij. ,,Maar zo makkelijk zal dat niet zijn.” 

Sterker nog, hoe gaat hij ze überhaupt vinden? Hij heeft de vergunning nog niet op zak, maar is al wel met verkennen begonnen. ,,Ik heb contact met de plaatselijke wildbeheereenheden. Ze worden nog steeds gesignaleerd. Niet dagelijks, maar er zijn al meerdere meldingen binnengekomen. We hebben dus een idee waar ze ongeveer zitten. Maar als ze schrikken, kunnen ze zo tien kilometer weg lopen."

Pootafdrukken

Het zoekgebied is West-Zeeuws-Vlaanderen. Specifieker wordt hij niet. ,,Ik ga alle meldingen één voor één af. Dan ga ik ter plekke kijken of ik pootafdrukken vind. En of het locaties zijn waar ze veel voedsel kunnen vinden, zodat ze er wat langer blijven."

De ochtend- en de avondschemering, dat zijn de meest voor de hand liggende momenten waarop de edelherten tevoorschijn komen. ,,Mogelijk zijn deze gewend aan mensen, wat de kans groter maakt dat ze zich ook overdag vertonen."

Hij heeft een assistent bij zich die niet mag schieten. Samen rijden ze rond. Vanaf donderdag, als hij de ondertekende opdracht binnen heeft, waarschijnlijk hele dagen. Naarmate hij meer zekerheid krijgt over de locatie, wordt de kans groter dat hij gaat posten. ,,Als ik weet in welk bosperceel ze zitten, is dat zeker een optie. Dan creëer je het meeste rust."

Kogelvanger

Het is uiteraard opletten waar de wind vandaan komt. ,,Als die herten je ruiken, zijn ze weg.” Ook calculeert hij de baan van het schot in. ,,De veiligheid gaat boven alles. Een kogel kan twee tot drie kilometer ver komen. Dan moet je dus goed weten wat er achter dat hert ligt. Geen boerderij of een fietspad of zo. We kunnen ook een mobiele hoogzit tegen een boom zetten. Dan richt je altijd naar beneden en is de grond je kogelvanger."

Edelherten leven in roedels, dus de jager houdt er rekening mee de twee mannetjes samen te treffen. Als hij de ene schiet, vlucht de ander waarschijnlijk weg. ,,Het ligt eraan hoe ze aan elkaar zijn gehecht. Normaal gesproken wacht hij na een paar honderd meter op zijn kameraad, om te kijken wat er gebeurd is. Dan doet zich voor mij nog een schietkans voor. En anders moet ik met de tweede weer overnieuw beginnen."

Lokvoedsel neerleggen heeft geen zin, aldus de jager, omdat op de Zeeuws-Vlaamse akkers voor edelherten genoeg is te vinden. Een lichtbak in de nacht is wel een optie. En heeft hij een idee hoe lang het duurt om de klus te klaren? ,,Zodra de vergunning rond is, zit ik er fulltime op. In een week moet ik een heel eind komen."

Waarom doden en niet verdoven?

Volgens de Partij voor Dieren in Zeeland hoeven de twee edelherten niet te worden gedood. Een jager zou net zo goed een verdovingsgeweer kunnen gebruiken. De provincie bestrijdt dat. Om ze te verdoven moet een jager tot op 50 meter komen, doden kan van een afstand van 200 meter. Het is dus veel moeilijker. Daarbij komt dat de Universiteit van Wageningen heeft vastgesteld dat verdoven, vangen en verplaatsen van een edelhert geen diervriendelijke oplossing is, omdat het dier onhandelbaar wordt van de stress. 'We concluderen dat vangen geen geschikt alternatief is voor afschot',  aldus het provinciebestuur.