Volledig scherm
Velen kwamen gisterochtend naar het watersnoodmonument in Kruisdorp. Om te herdenken. Ondanks de regen en de kou.foto Peter Nicolai

De wolken huilen mee in Kruisdorp

KRUISDORP - Guur en nat is het bij het watersnoodmonument in Kruisdorp. Zestig jaar na de grote watersnoodramp. Dikke grijze wolken huilen mee met nabestaanden en ooggetuigen van de watersnoodramp, zestig jaar geleden.

"Zo moet het zijn" , zegt een van de omstanders, weggedoken onder een wapperende paraplu. "Toen, die nacht, regende het ook verschrikkelijk. Urenlang. Die regen hoort bij het herdenken."

Het is waterkoud en nat bij het watersnoodmonument in Kruisdorp, aan de voet van de machtige zeedijk. Zoals toen, zestig jaar geleden. Alleen de wind ontbreekt. Natuurlijk, aan zee waait het altijd. Maar het is deze keer een vriendelijke wind. Geen bulderende storm die het water oppakt en meeneemt tot ver achter de dijken die kopje ondergaan in het loeiend geweld.

"Dat geluid vergeet je nooit meer", zegt Albert de Schepper die op het zwaar getroffen Duivenhoek woonde. Met zijn ouders, negen broers en zussen en een oom. Ze overleefden de ramp. "Ik kom af en toe naar het monument", zegt Albert die nog in de buurt woont. "Er zijn toen mensen verdronken die we goed kenden. Dan kom ik naar hier om er weer eens bij stil te staan. Meer kun je niet doen."

Lees zaterdag meer in BN DeStem.