Volledig scherm
Stakende ziekenhuismedewerkers. © Jeffrey Kutterink

Acties in Zeeuwse ziekenhuizen: ‘We zijn geen stakers, maar het kan zo niet langer’

updateTERNEUZEN - Geen wooooorden, maar dahaden.... het strijdlied klinkt uit honderden kelen. Nog nooit is het zo druk geweest in de hal van ZorgSaam ziekenhuis in Terneuzen als deze ochtend. Medewerkers schreeuwen letterlijk om een beter salaris en minder regeltjes. ,,Wij in de zorg zijn geen stakers, maar het moet écht anders.”

Je zou uit twijfel even op je mobieltje kijken om te checken of het wel echt woensdag is. Want ook al staan er nogal wat auto's voor de van het ziekenhuis, binnen is het verlaten. De gangen zijn leeg. Net als op een echte zondag. Slechts een enkeling meldt zich - tevergeefs - aan de balie.

,,Ik heb pijn in mijn onderbuik en kom bloedprikken, voor onderzoek”, vertelt een mijnheer (nee, ik hoef niet met mijn naam in de krant). ,,Ja, ik wist wel dat ze gingen staken, maar ik dacht: ik ga het toch proberen. Maar ik word teruggestuurd. Ik snap wel dat ze het werk neerleggen, maar ik heb pijn.” Hij beent langzaam weg. ,,Als het niet gaat, meld ik me wel bij de spoedeisende hulp.”

Hij is een van de weinigen. En daar zijn ze blij mee bij ZorgSaam. Want juist om dit te voorkomen, heeft het ziekenhuis waar het maar kon geroepen dat er op de landelijke actiedag zondagsdienst wordt gedraaid.

Intern is er dan ook discussie over. ,,Nee, we zijn geen stakers”, geeft medewerkster Karin van der Peijl toe. ,,We zijn er om voor mensen te zorgen. Dat is onze baan en dat vinden we leuk. Maar we hebben te weinig mensen op de werkvloer en te veel regeltjes waar we aan moeten voldoen. Alles moet ingedekt en afgevinkt worden. Daar steek je zoveel tijd in. Ik zou die liever aan de patiënt besteden.”

Volledig scherm
Ziekenhuispersoneel in Zeeuws-Vlaanderen staakt. © Mark de Kort

Het is de vinger op de zere plek, vindt Mark de Kort, woordvoerder van het actiecomité. Even na elven gaat hij als een generaal voor zijn troepen staan. Hij pakt de microfoon. ,,Mensen", roept hij. ,,Nee, we doen dit niet graag, maar het kan niet anders. De cao-onderhandelingen zitten al maanden in een impasse, estafette-acties hebben niets opgeleverd. De maat is vol. Genoeg is genoeg. We moeten actie gaan voeren.”

De Band van vijf procent

Een applaus en gejuich barst los. ,,Wij, ziekenhuismedewerkers, hebben recht op een goede cao. We willen goede afspraken over werktijden, een passend salaris en een passende vergoeding voor de onregelmatigheid en het overwerk. We willen een fikse reductie van alle administratieve lijstjes. Én, we willen vooral ook meer collega’s, zodat de werkdruk omlaag gaat en kunnen doen waar we het beste in zijn: zorgen voor patiënten.”

Volledig scherm
Staking bij ziekenhuis ZorgSaam in Terneuzen © Jeffrey Kutterink

Wederom applaus en een roffel van ‘De band van vijf procent', een gelegenheidsorkest. Namens iedereen geeft De Kort directeur René Smit van ZorgSaam symbolisch vijf procent van een taart.

Smit kan het wel waarderen. Hij toont begrip voor de actie. ,,Het is een bijzondere dag, een dag dat nog nooit zoveel ziekenhuizen in actie zijn gekomen”, zegt hij in de bomvolle hal tegen zijn medewerkers. ,,Dat is een teken aan de wand. Het zegt iets over hoe hoog de nood gevoeld wordt. Nood die ontstaan is door alle eisen die worden gesteld, verantwoordelijkheden die toenemen, werkdruk die oploopt en arbeidsvoorwaarden die niet lijken te passen en niet voldoende zijn om meer collega’s naar het ziekenhuis te trekken.”

Een serieus signaal aan politiek Den Haag, vindt hij ook. ,,We moeten het over CO2 hebben, over stikstof én, én, én... maar we moeten het óók hebben over arbeidsvoorwaarden in de zorg.”

Hij steekt ook hand in eigen boezem. ,,Ik ben ook een veroorzaker van jullie werkdruk. Waar het kan zullen wij het ziekenhuis zo inrichten dat het minder belastend is, dat het soepeler loopt, dat er geen onnodige loopjes zijn, dat er geen gedoe is met telefoon en computers.”

Hij bedankt het personeel voor de manier waarop het actie voert. Zo, dat patiënten er zo min mogelijk last van hebben. ,,We vinden dat jullie actie moeten kunnen voeren, je moet je kunnen uiten. Dat is een recht van iedereen in Nederland, dus ook hier.”

En nu? ,,Er moet een beter evenwicht komen tussen efficiënt en veilig werken”, zegt Mark Froklage van vakbond Nu91. Hij doelt daarmee op de vele, vele lijsten die in ziekenhuizen per patiënt elke dag weer moeten worden ingevuld. Soms zelfs meer keren per dag. Een paar tientjes per maand salaris erbij lost dat probleem niet op, realiseert Froklage zich ook. ,,Dus de lijstjes die moeten worden ingevuld, moeten een bepaald nut en doel dienen. Alles wat je dubbel en extra doet, moet weg. Er is onderzocht welke regels geschrapt kunnen worden, maar het is complex. Patiëntveiligheid staat op één, maar het is de vraag of je dat alleen redt met lijstjes.” 

Het is tien over half twaalf. De hal stroomt leeg. ,,We gaan achterstallig werk doen”, zegt medewerkster Karin van der Peijl. ,,Daar hebben we nu eindelijk even tijd voor.”

Ook het Adrz voert actie

Bij ziekenhuis Adrz in Goes, Vlissingen en Zierikzee wordt vandaag niet gestaakt. Maar personeel voert er op ludieke manieren actie, vertelt verpleegkundige Coby Ridderhof. ,,We delen appeltjes voor de dorst uit, voor een goed generatiebeleid en de vijf procent loonsverhoging. Wij hebben een naggellak-actie gehad: duimen tegen ziekteverzuim. We hebben Taaitaai-poppen uitgedeeld onder het mom van ‘we hebben het taai in de zorg’. En we hebben om vijf voor twaalf een manifestatie gehouden, met toespraken en we hebben een petitie overhandigd aan de Raad van Bestuur.”

Bij Adrz is niet gekozen voor een zondagsdienst, omdat het - volgens Ridderhof - ‘erg kort dag was om die te organiseren’. ,,En we hebben de zorg hoog in het vaandel staan. Als we zondagsdienst gaan draaien, wordt het lastiger voor patiënten en we willen juist staan voor patiënten.” 

Staken? Hoezo?

Al maanden praten vakbonden met de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst (cao). Zij vragen onder meer een loonsverhoging van vijf procent dit jaar en maatregelen om de werkdruk te verminderen. Meer dan 150.000 zorgmedewerkers leggen vandaag het werk neer. In de ziekenhuizen in Terneuzen, Hulst en Oostburg worden zondagsdiensten gedraaid. Afspraken zijn verzet. Mensen die met spoed zorg nodig hebben, worden geholpen.

Volledig scherm
Staking bij ziekenhuis ZorgSaam in Terneuzen © Jeffrey Kutterink
Volledig scherm
Staking bij ziekenhuis ZorgSaam in Terneuzen © Jeffrey Kutterink
Volledig scherm
Staking bij ziekenhuis ZorgSaam in Terneuzen © Jeffrey Kutterink
Volledig scherm
De Band van vijf procent tijdens de actiebijeenkomst in ziekenhuis ZorgSaam in Terneuzen. © Jeffrey Kutterink
Volledig scherm
De Band van vijf procent tijdens de manifestatie in ZorgSaam ziekenhuis Terneuzen. © Mark de Kort
Volledig scherm
Ziekenhuismedewerkers delen flyers uit © Jeffrey Kutterink
Volledig scherm
© Camile Schelstraete