Volledig scherm
© ANP XTRA

Waar moeten we rekening mee houden bij droge tuinen?

Eigen Tuin EerstTuingoeroe Romke van de Kaa vertelt in Eigen Tuin Eerst hoe je een lustoord maakt van een lap dorre grond. Hij kijkt graag vooruit. Nog maar een paar maanden en dan begint misschien alweer de volgende droogteperiode.

Vorig jaar bezocht ik Kaapstad. Daar kwam vaak geen water uit de douche. Op alle wc’s hing een oproep om niet door te spoelen als je alleen maar een plas had gedaan. If it’s yellow, let it mellow; if it’s brown, flush it down. Maar ja, de wc doorspoelen is zo’n automatisme dat ik deze gedragsverandering pas had doorgevoerd toen ik alweer thuis was. Daar vonden ze het maar raar.

Toen ik nog in Engeland woonde, heb ik ook ooit een droge zomer meegemaakt - zo droog dat de regering een speciale minister van Droogte benoemde. Die gaf adviezen als: ga samen in bad, vang het badwater op en gebruik het voor de tuin. En: stop een baksteen in het reservoir van de wc, zodat je doorspoelt met minder water.

Sproeiverbod

In ons land zijn we gezegend met zo veel water dat we ons nooit zorgen maken. Een sproeiverbod is het ergste dat ons kan overkomen. Eigenlijk zouden ze van overheidswege één dag per week de watertoevoer moeten blokkeren. Dat zou ons leren zuiniger met kostbaar water om te gaan. Maar ter zake: kunnen we iets leren van die droogte van vorig jaar? Het lijkt een eeuwigheid geleden, maar over een paar maanden begint misschien alweer de volgende droogteperiode.

Mij viel op dat ons nationale troetelkind - de buxus - het op grote schaal liet afweten, de eigenaren in verwarring achterlatend. Ging de buxus dood aan de droogte of door toedoen van de buxusmot? Het antwoord moet zijn: verloor de plant zijn blad, dan was het de mot. Bleef het aan de struik zitten, dan was de droogte de boosdoener.

Stomme struiken

Nu weet iedereen dat buxus oppervlakkig wortelt en dus snel wordt getroffen door droogte. Dat weten we ook van de rododendron, maar toch was het interessant te zien dat die taaie struiken het te kwaad kregen. Eerst dacht je: die laten wat blad vallen en komen er wel doorheen, maar nee hoor, ze hielden hun blad hardnekkig vast en verdampten zichzelf de dood in. Het is dat ik geen Peter Wohlleben heet - de Duitse schrijvende boswachter die bomen en struiken menselijke eigenschappen toedicht - maar anders zou ik zeggen dat rododendrons stomme struiken zijn. Ze hadden elkaar toch minstens even voor de droogte kunnen waarschuwen? Ik zal ze niet missen.

Mij verbaasde vooral dat veel coniferen slecht tegen droogte blijken te kunnen. Op zandgrond worden vaker coniferen geplant dan op veen of klei omdat we allemaal weten dat coniferen niet houden van droge grond. Tenminste, dat dachten we. Totdat ze afgelopen zomer op grote schaal het loodje lieten.

De conclusie ligt voor de hand: coniferen houden wel van zandgrond, maar hebben toch liever goede, vochthoudende en iets vruchtbare zandgrond dan arme droge.