Volledig scherm
Intense vreugde bij Marianne Vos na haar eerste wereldtitel op de weg in 2006. De toen 19-jarige Vos kwam in Salzburg als eerst over de meet. Ze bleef de Duitse Trixi Worrack en de Engelse Nicole Cook voor. © ANP

Marianne Vos na zes jaar weer topfavoriete voor vierde en mogelijk mooiste wereldtitel op de weg

Zaterdag kan Marianne Vos uit Babyloniënbroek opnieuw wereldkampioen op de weg worden. Vos is in het Engelse Yorkshire een van de topfavorieten om landgenote en concurrente Anna van der Breggen op te volgen. En ondanks dat de wielrenster al drie keer eerder de regenboogtrui aan mocht trekken, zal een zege dit keer een andere emotionele lading hebben. 

In 2006 grapt Vos na haar eerste regenboogtrui. ,,Wereldkampioen worden, is helemaal niet zo moeilijk. Als zelfs ik dat kan.” Maar in de jaren die volgden bleek wel dat de sterkste niet altijd daadwerkelijk als eerste de meet bereikte. Liefst vijf (!) keer op rij moet de voor wielerbegrippen dan bijna ongenaakbare Vos het doen met een zilveren plak. 

Al volgt daarna een dubbelslag in 2012 en 2013. In dat tijdsbestek (2006-2013) kunnen er dankzij zeges in het veld (zes) en op de baan (twee) nog acht regenboogtruien aan de kledingkast worden toegevoegd. Op de Olympische Spelen wordt zowel op de baan als op de weg een gouden plak veroverd. 

Quote

Wereldkam­pi­oen worden, is helemaal niet zo moeilijk. Als zelfs ik dat kan.

Marianne Vos na haar eerste wereldtitel (2006).
Volledig scherm
In eigen land pakt Vos haar tweede wereldtitel. Onnavolgbaar is ze op bekende scherprechters als de Bemelerberg en Cauberg. Vijf keer op rij werd ze tweede, maar in Valkenburg kan Vos na zes jaar opnieuw de regenboogtrui aantrekken. Rachel Neylan (Australië) en Elisa Longo Borghini (Italië) volgen haar naar het podium. Op bijna een minuut wordt Anna van der Breggen vijfde. De rest van het peloton moet vele minuten toegeven. © Jerry Lampen

Wie de uitslagen van Vos erop nahoudt kan onmogelijk zeggen dat een jaar na die laatste wereldtitel op de weg er de klad in komt. De regenboogtrui wordt overgedaan aan Pauline Ferrand-Prevot, maar de tiende plaats van de Brabantse veelwinnares is met terugwerkende kracht geenszins een dramatisch resultaat. Daarnaast wordt de wereldtitel in het veld ‘gewoon’ succesvol verdedigd. 

Lappenmand

Bij een wereldtitel op de weg komt Vos echter nooit meer in de buurt. Een hardnekkige hamstringblessure werkt lange tijd door, terwijl even later een gebroken rib de comeback in de weg zit. Bijna een volledig seizoen (2015) zit ze in de lappenmand. Ze is volledig opgebrand. Overtraind. ,,Ik ben niet zwaar ongelukkig geweest of depressief, maar het was een klotejaar. Sportief gezien een dieptepunt”, stelt Vos zelf begin 2016 vast. Ze mist de sport. ,,De routine van trainen, voelen dat je beter wordt, bezig zijn met een doel. Dat is een verslaving die ik de afgelopen maanden niet meer heb bevredigd.”

Quote

Ik ben niet zwaar ongelukkig geweest of depressief, maar het was een klotejaar. Sportief gezien een dieptepunt.

Marianne Vos over haar periode vol kwetsuren (2016).

In 2016 keert Vos terug in het peloton, zij het in een andere vorm. Zo helpt de titelverdedigster als meesterknecht Anna van der Breggen naar goud op de Spelen en leidt ze sprintster Kirsten Wild als lead-out naar de tweede plaats op het WK. Een jaar later verovert Vos, ondanks die nieuwe rol, zelf de Europese titel. 

Alles op Yorkshire

Langzaam groeit Vos weer toe naar haar topniveau. Enigszins in de schaduw van het duo Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen, die elkaar naar eenzame hoogte in de top van het vrouwenwielrennen stuwen. Zo pakken beiden in 2018 een regenboogtrui. Van de Breggen tijdens de reguliere wegkoers, terwijl Van Vleuten de beste tijdrijdster van de wereld wordt.

Als het parcours van het aanstaande WK in Yorkshire gepresenteerd is, omcirkelt Vos direct de datum. Er komen een aantal piekmomenten gedurende het seizoen, maar het grote doel is duidelijk. ,,Het is wel nuttig om bepaalde stippen aan de horizon in de gaten te houden. Kampioenschappen zijn dan mooie ijkmomenten. Maar alles is ondergeschikt aan de koers in Yorkshire”, merkt Vos in december op.

Quote

Alles is onderge­schikt aan de koers in Yorkshire.

Marianne Vos na het zien van het parcours van de wegrit op het WK in Yorkshire (2018).

Sterker dan ooit

Volledig scherm
In 2013 staat Marianne Vos alleen op de foto als ze haar derde wereldtitel op de weg pakt. In Florence (Italië) kunnen alleen de Zweedse Emma Johannson en Italiaanse Rosella Ratto Vos enigszins volgen (+15 seconden). Anna van der Breggen wordt vierde op een halve minuut, terwijl de rest van het peloton daar ruim achter finisht. © ANP

Vanaf mei dit jaar onderstreept Vos haar teruggekeerde topvorm. Volgens sommige kenners is ze zelfs sterker dan ooit. Op een vergelijkbare aankomst als het aanstaande WK wint ze in Yorkshire de slotetappe en het eindklassement. Een maand later komt daar een overwinning op Britse ondergrond bij. In de Giro Rosa, mogelijk de sterkst bezette ronde in het vrouwenwielrennen, wint Vos zelfs vier (!) ritten. Terwijl ze daags daarna ook La Course op imponerende wijze naar haar hand zet. Met drie ritzeges en het eindklassement van de Ronde van Noorwegen en vijf ritten en de eindwinst in Ronde van de Ardèche wordt haar kandidaatschap in aanloop naar het wereldkampioenschap in Groot-Brittannië kracht bij gezet.

Na het mislopen van de wereldtitel in de tijdrit, afgelopen dinsdag door Van Vleuten en Van de Breggen, zal de druk op de Nederlandse vrouwenploeg zaterdag voor de wegwedstrijd nog hoger zijn. De oranjehemden vormen een selectie veelwinnaars. In Vos heeft Nederland een kopvrouw in topvorm aan de start staan die het klappen van de zweep kent. Zeker na de matige tijdrit van Van Vleuten zal de verantwoordelijk nog meer haar kant opgeschoven worden.

Topfavoriete

Volledig scherm
Marianne Vos gaat - ruim dertien jaar geleden - juichend over de finish van de Wereld Kampioenschappen wielrennen in Salzburg. Haar eerste wereldtitel. © ANP

Zowel de aanloop als de finale van de koers is Vos op het lijf geschreven. Het parcours (150 kilometer) is volledig geaccidenteerd. Nergens is het vlak, terwijl het ook nog eens enorm technisch is. Zo'n 2400 hoogtemeters zullen door het peloton bedwongen moeten worden. Op een vals platte weg zullen de sterkste rensters uiteindelijk naar de finish sprinten. Een geweldige ‘punch’ is noodzakelijk om de trui te veroveren. Het handelsmerk van Vos, die op haar sterkst is als de laatste meters van een slopende koers enigszins oplopen.

Vanuit een diep dal knokte Vos zich afgelopen seizoenen terug naar de absolute wereldtop. Met als resultaat deze succesvolle jaargang met liefst negentien overwinningen. Die 32-jarige renster kan - dertien jaar na de eerste - haar vierde regenboogtrui veroveren. Met alle moeilijkheden van de laatste jaren in het achterhoofd zou dat haar waanzinnige carrière met een dikke gouden griffel versieren. 

De zege van Vos in La Course.

De zege van Vos tijdens het WK in 2012 (Valkenburg).