Hoogtepunt uit het veel te korte leven van Sjoerd Huisman

De sportgeschiedenis barst van de bijzondere, spectaculaire en legendarische momenten. Dit jaar belichten we elke dag een historisch sportfragment van dezelfde datum. Op 8 januari brengt de tijdmachine ons naar 2009: Sjoerd Huisman wint het NK marathon op natuurijs.

Nederland is een land van marathonschaatsers, alleen het klimaat werkt niet zo mee. Marathonschaatsers zijn namelijk niet gemaakt om in hallen met kleedkamers en tl-buizen steeds maar weer hetzelfde rondje te rijden. Dat doen ze noodgedwongen elke winter, als de krokussen eind januari al hun kopjes boven de grasvelden uitduwen. Maar het liefst suizen ze over bevroren meren langs besneeuwde rietkragen. Scheuren ontwijken. IJspegel aan de kin. Dat werk.

Volledig scherm

In 2009 was het raak. Na elf laffe winters was er eindelijk strenge vorst in Nederland. Er kon zowaar een NK marathon op natuurijs worden uitgeschreven. Voor een hele generatie marathonschaatsers was dat een noviteit; zij kenden op vaderlandse bodem slechts die hallen met tl-buizen. Op de Oostvaardersplassen was het te doen, en na ruim 100 kilometer bleek Sjoerd Huisman de snelste in de sprint. Buitenom stoof hij het hele veld voorbij, balde zijn vuisten en gleed dol van vreugde op zijn knieën over het ijs. Ploegmaat Erik Hulzebosch vloog de kersverse kampioen direct om de hals. Een beroeps-BN’er als Hulzebosch hoef je immers niet te leren waar de camera staat. ,,Sjoerd is een sprinter hè?‘’, klonk het in kenmerkend dialect. ,,Mooi man!’’

Helaas voor Huisman zette de winter niet door. Waar een NK marathon op natuurijs vaak wordt gevolgd door die magische Elfstedentocht, trad de dooi in en kwamen die krokussen weer de boel verpesten. De West-Fries kreeg niet de kans om in blakende vorm de Tocht der Tochten te rijden, en zou die kans ook nooit meer krijgen. Op 30 december 2013 overleed de 27-jarige Huisman in zijn slaap.

Klik hier voor alle afleveringen van deze rubriek