Directeur vliegt uit, opvolger zet voet aan de grond

BOSSCHENHOOFD - Vliegveld Seppe, jaren vijftig vorige eeuw. Een klein stukje grond waar zo nu en dan eens een vliegtuigje opsteeg en landde. 

Aan de ene kant keek een jonge Charles Jacobs met z'n fiets gefascineerd naar de Pipers die de wei in kwamen glijden, aan de andere kant moest Jan Voeten aardbeien plukken in de tuin van zijn ouders. ,,Maar ik tuurde vooral naar de lucht.''

De fascinatie voor alles wat met luchtvaart te maken heeft hebben de komende en gaande directeur van Breda International Airport van jongsaf aan. Jacobs is nu 71 en wil nog wel 'iets van zijn pensioen proberen op te maken'. Leeftijd is in de dubbelfunctie directeur/havenmeester van de luchthaven nooit een issue geweest. Opvolger Jan Voeten mag over anderhalf jaar stoppen bij zijn hoofdwerkgever Schiphol, maar 'niks is mooier dan op je geboortegrond nog een bijdrage leveren aan toch een belangrijk stukje West-Brabant.''

,,Ervaring is  in onze branche belangrijk'', zegt Jacobs, die nog een half jaar zijn opvolger zal inwerken, ,,Niet alleen in vliegzaken, vooral alle wet- en regelgeving. Als directeur hield ik de commerciële kant in de gaten, als havenmeester kwamen vliegbewegingen, geluidzones en aanvliegroutes om de hoek kijken.'' 

Misschien niet altijd de meest plezierige kant van het vak, maar Jacobs vindt wel dat er in tien jaar tijd meer begrip is gekweekt in de omgeving voor de aanwezigheid van het vliegveld. ,,Na de privatisering in 2008 communiceren we veel directer met de omwonenden. Ik ben blij met overlegorgaan 
CROSE waar alles ter tafel komt. Klachten nemen we altijd serieus, waar nodig spreken we de piloten erop aan. Zolang de dialoog maar binnen het redelijke blijft.''

Tegelijkertijd prijst de geboren Zundertenaar zich gelukkig met 'de schaal van Seppe'. ,,Als ik bij het Nederlands Luchtvaart Overleg aanschuif, klaagt mijn Eindhovense collega dat ie alles op afstand moet regelen. Hier is het overzichtelijk, kijk naar buiten en je ziet alles gebeuren.''

Stilstand is achteruitgang, dat beseft Jacobs, die samen met Stef Have tien jaar geleden eigenaar van het vliegveld werd, ook. In Airparc Seppe 'aan de overkant' kon Have zijn ambities kwijt, Jacobs bleef aan de 'Cockpit-zijde' het vliegveld bestieren. Hij investeerde in betere relaties met buren en overheid. ,,Ons grote terrein leent zich voor meer dan vliegen alleen. Dat laten we steeds meer blijken met evenementen, grotendeels gelinkt aan de luchtvaart.''

De verbondenheid met de vliegwereld is voor beide heren groot. Jacobs kan als beroepspiloot bogen op zo'n 23.000 vlieguren. Voeten komt als hobbyvlieger aan 2500, maar was op het logistieke vlak betrokken bij de bouw van luchthavens over de hele wereld. Hij werkte nog mee aan de peperdure plannen voor een Schiphol op zee. Na omzwervingen over de aardbol, is hij thuis in Roosendaal en voelt zijn nieuwe functie ook als thuiskomen. ,,Ik verdeel mijn werk tussen Schiphol en Breda International Airport.''

Over de naamswijziging een paar jaar terug doet het duo niet moelijk. Jacobs: ,,Ik was mister Seppe en dat zal wel zo blijven.'' En Voeten: ,,Ik ben voorzitter geweest van het Vliegend Museum Seppe, een belangrijk stuk luchtvaarthistorie is hier geschreven. Dat koesteren we.''

Voeten komt naar eigen zeggen in een gespreid bedje terecht. ,,Charles was ooit mijn vlieginstructeur en ook nu zorgt hij voor een warme overdracht. Ik blijf werken aan goede contacten. De banden met Halderberge zijn goed. Dat wil ik ook met Rucphen voor elkaar krijgen.''

Hij hoeft dat niet alleen te doen, want Monique Beks wordt vrijdag benoemd tot adjunct directeur/havenmeester. En Jacobs? Die gaat zijn aantal vlieguren weer opvoeren.

De sleuteloverdracht  vandaag, vrijdagmiddag 3 november, gaat gepaard met een receptie in brasserie Hangar01 op het vliegveld. 

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement