Volledig scherm
© Thinkstock

‘Bekeerde’ drugsverdachte uit Roosendaal bestraft met drie maanden, advocaat pissig over langer voorarrest

ROOSENDAAL/BREDA - De Roosendaler was naar eigen zeggen uit liefdesverdriet aan de drugs geraakt en ook anderszins van het padje geraakt. Maar in de cel is hij tot inzicht gekomen; zo kan het niet verder. De rechtbank vindt dat hij met zijn voorarrest meer dan genoeg boetedoening heeft gedaan.

De 32-jarige man is veroordeeld tot vier maanden cel, waarvan één maand voorwaardelijk. Dus feitelijk drie maanden zitten. En dat is beduidend minder dan de tijd die hij al in voorarrest heeft doorgebracht; 164 dagen (pakweg 5,5 maand).

De straf krijgt hij omdat bij doorzoekingen in zijn huis en in een door hem gehuurde bedrijfsunit een variëteit aan harddrugs werden aangetroffen. Zo’n 1.000 ‘eenheden’ (0,5 gram harddrugs of 5 ml ghb).

Hij had zijn leven op de rit, totdat zijn vriendin een scheve schaats had gereden. Althans, dat zegt hij. Hij greep naar drugs, raakte zijn baan kwijt, kwam diep in de schulden, kreeg verkeerde vrienden en werd z’n huis uitgezet. 

Afgekickt

De Roosendaler vertelde de rechters twee weken geleden dat de 5,5 maanden voorarrest echter louterend hebben gewerkt. Hij wil nooit meer achter de tralies belanden en is afgekickt. ,,Die tijd is me heel zwaar gevallen. Maar in zekere zin was het ook een zegen.”

Om hem te helpen niet meer in de fout te gaan, moet hij zich laten behandelen bij een instelling voor verslavingszorg en zo nodig meewerken aan kortdurende klinische opname.

Advocaat ‘pissig’ over voorarrest in relatie tot straf

De raadsman van de veroordeelde Roosendaler, Henk van Asselt, vindt dat er in ons land te lichtvoetig wordt omgesprongen met voorarrest. Want een verdachte die te lang heeft vastgezeten, wordt daarvoor niet gecompenseerd. In dit geval heeft zijn cliënt dus 2,5 maand te lang in de cel doorgebracht. ,,En daar ben ik behoorlijk pissig over”, aldus de advocaat.

Van Asselt ageert al langer tegen deze gang van zaken. ,,Alleen al in mijn praktijk maak ik minstens tien keer per jaar mee dat verdachten langer in voorarrest zitten dan de uiteindelijke straf die hen wordt opgelegd. En de regel is dat mensen die strafrechtelijk worden veroordeeld, daarvoor geen schadevergoeding krijgen.” Van Asselt hekelt dat systeem. ,,Rechters zouden daarom veel kritischer moeten zijn bij de toepassing van voorlopige hechtenis.”