Volledig scherm
Kiki Bertens in actie in Rome, waar ze onlangs de halve finale haalde. © AP

Het Bredase bed van Kiki is nog koud

BREDA/NEURENBERG - Kiki Bertens is sinds 1 mei Bredase. Maar een oordeel vellen over haar nieuwe woonplaats, dat lukt Neerlands beste tennisster nog niet echt. ,,Ik heb nog maar twee nachten in mijn nieuwe huisje geslapen. Daarna ben ik naar Madrid vertrokken en niet meer thuis geweest”, vertelt ze.

Bertens doet haar verhaal vanuit een hotelkamer in Neurenberg. In die Duitse stad sloeg ze zich vrijdagmiddag via een overwinning op Misaki Doi (6-2, 0-1, waarna de Japanse met rugklachten opgaf) naar de finale van het WTA-toernooi dat ze vorig jaar nog won. In de eindstrijd neemt Bertens het zaterdag op tegen de Tsjechische Barbora Krejcikova.

Roland Garros
Vorig jaar rekende Bertens in de finale van Neurenberg af met de Colombiaanse Mariana Duque-Mariño (6-2-, 6-2). Die toernooizege vormde toen de opmaat naar een ongekend succesvolle Roland Garros, waar Bertens de tenniswereld verbaasde met haar halve finaleplek.

Ook nu leeft bij de 25-jarige tennisster de hoop op succes bij het Parijse grandslamtoernooi dat zondag begint. De laatste weken gaf ze al blijk van een stijgende vorm: kwartfinale in Madrid, hal- ve eindstrijd in Rome, finale in Neurenberg. Op de wereldranglijst is ze inmiddels opgeklommen naar de negentiende plek. ,,Het gaat heel lekker de laatste tijd. Of ik gespannen ben voor Roland Garros? Nee, ik heb er vooral heel veel zin in”, zegt ze.

Spanning
Druk om haar prestatie van vorig jaar te evenaren of te overtreffen zegt Bertens nog niet te voelen. ,,De spanning zal straks in Parijs vanzelf wel toenemen, maar ik probeer mezelf vooraf zeker geen druk op te leggen door te stellen dat ik weer zover moet komen als een jaar geleden. Wanneer ik tevreden kan zijn over Roland Garros? Dat valt pas achteraf te zeggen. Dat heeft vaak meer te maken met de manier waarop je gespeeld hebt dan met de prestaties.”

Remko de Rijke
Terug naar Breda waar Bertens met haar vriend, ex-proftennisser en nu fysiotherapeut en tennis- trainer Remko de Rijke (30), sinds 1 mei samenwoont. Hoe is de geboren Wateringse in de Baroniestad beland? ,,Remko komt uit Valkenswaard en ik woonde in Berkel en Roderijs, dus dan was Breda mooi in het midden”, lacht ze.

,,Nee, ik vind Breda gewoon een hele leuke stad. Ik heb er veel vrienden wonen en die riepen al heel lang dat ik ook naar Breda moest komen. Vooral André van der Bijl probeerde me altijd over te halen. Dat is hem nu gelukt, haha.”

Lobbelaer
Van der Bijl (31) is al jaren een goede vriend van Bertens. In 2008 werden de Bredase tennistrainer en de toen nog maar 16-jarige Westlandse Nederlands kampioen in de mixed dubbel. Van der Bijl was ook de man die, samen met zijn stadgenoot en collega-trainer Mike van Vugt, Bertens al in 2010 naar het eredivisieteam van De Lobbelaer in Zevenbergen haalde. ,,Ik heb nooit voor een ander team in de Nederlandse eredivisie gespeeld en ik zal dat wellicht ook nooit doen”, zegt Bertens daarover.

Wat De Lobbelaer voor haar zo speciaal maakt? ,,Het is echt een hele gezellige club. Ik kom er graag. Het thuispubliek zorgt altijd voor een hele fijne sfeer bij de eredivisiewedstrijden.” In 2013 greep Bertens met De Lobbelaer de landstitel. Vorig jaar kwam ze door haar succesvolle optreden op Roland Garros helemaal niet in actie voor het Zevenbergse eredivisieteam.

Medeleven
Natuurlijk hoopt Bertens daar dit jaar weer op. ,,Want dat zou betekenen dat ik opnieuw ver kom op Roland Garros. En bij De Lobbelaer gunnen ze mij dat van harte, hè. Vorig jaar regende het berichtjes en reacties vanuit Zevenbergen na elke partij. Dat medeleven was hartverwarmend.”

Hoewel Bertens al volop partijen speelt en het eredivisietennis niet per nodig heeft voor haar wedstrijdritme, zal ze zeker aantreden voor haar ploeg als ze er in Parijs onverhoopt vroeg uitvliegt, zegt ze. ,,Dan wil ik De Lobbelaer graag proberen te helpen in de eredivisieduels. Het is gewoon heerlijk om daar te spelen. Veel relaxter dan bij andere wedstrijden.”

Rosmalen
Maar voorlopig richt ze zich vooral op Roland Garros. En daarna op de grastoernooien, te beginnen in Rosmalen. ,,Dan kan ik ook eindelijk thuis, in Breda, slapen.”

Want na twee nachten in haar nieuwe woning kan Bertens zich nog geen echte Bredase noemen. Het Jazzfestival ging aan haar voorbij en een seizoenskaart van NAC heeft ze ook nog niet. ,,Al zal ik die, denk ik, ook niet aanschaffen.” Met een knipoog naar haar coach en fervent Feyenoord-aanhanger Raemon Sluiter. ,,Ik denk niet dat die daar blij mee zou zijn.”

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement