Pjotr Havik onderweg naar de finish bij de Ronde van het Ginneken. Hij ligt een ronde voor op Kelvin Bakx, de fietser achter hem die als derde eindigt.
Volledig scherm
Pjotr Havik onderweg naar de finish bij de Ronde van het Ginneken. Hij ligt een ronde voor op Kelvin Bakx, de fietser achter hem die als derde eindigt. © Joyce van Belkom

Ginnekenees Van Eerd laat zich vloeren in thuiskoers

WIELRENNEN - Drie man op het podium op de Ginnekenmarkt, waarbij de renner op het laagste treetje het gelukkigst oogt. Kelvin Bakx glimlacht breeduit en zwaait met zijn bloemen, terwijl nummer twee David van Eerd en winnaar Piotr Havik een gezicht als een oorwurm trekken. Flikte Havik David van Eers in zijn thuiskoers?

Tegenover de speaker zwijgen ze in alle talen over de oorzaak van de opzichtige verwondingen die beiden met zich meedragen, maar de oplettende toeschouwer legt de puzzelstukjes snel bij elkaar.

Eerst terug naar het begin van de wedstrijd. Op het door de bochten en klinkers loodzware parcours in 't Ginneken, konden thuisrijder Van Eerd (hij woont op honderd meter van het parcours) en Havik van de Beat Cycling Club het aanvankelijk goed met elkaar vinden. Van Eerd schreeuwde ter hoogte van Café Sientje de in zijn wiel zittende Havik toe dat ze een ronde gas moesten geven om de rest van het peloton op achterstand te zetten. En zo geschiedde. Het duo wist al halverwege de wedstrijd datzelfde peloton op een ronde te zetten.

Op dat moment al, begon het gebakkelei tussen de twee leiders. Vanaf toen wisten zij immers dat ze enkel met elkaar hadden af te rekenen voor de overwinning. Er werden wat demarrages over en weer geplaatst, maar uiteindelijk raakte Havik weg met Bakx, de veldrijder uit Bergen op Zoom. Die laatste werkte voorbeeldig samen met Havik omdat hij zich daarmee van de laatste podiumplaats kon verzekeren.

Onbedreigd

Daarachter moest het gedubbelde peloton met daarin Van Eerd zich snel gewonnen geven. Havik reed onbedreigd naar de winst, Van Eerd werd tweede en Bakx mocht als derde mee het podium op. De Bergenaar stond daar al snel, maar op de twee andere kemphanen was het lang wachten.

Met gehavende shirts, een geschaafde neus van Havik en een diepe kras in de nek van Van Eerd, daagden ze uiteindelijk toch op. ,,Ik reed per ongeluk op het afsprintende peloton af en ben gevallen", deed Havik figuurlijk of zijn neus bloedde. Van Eerd weigerde commentaar. 

Over de onderlinge afspraak die ze maakten geen woord. Over hoe graag Van Eerd voor eigen publiek had willen winnen geen woord. En over hoe Havik na de finish in woord en daad werd herinnerd aan die afspraak ook geen woord. De goede verstaander weet beter.