Volledig scherm
© ANP

Deceptie voor Bertens in Rosmalen: finale verloren ondanks vijf matchpoints

Kiki Bertens leek op weg naar haar eerste titel op gras. Maar in de finale van de Libéma Open ging het ondanks vijf matchpoints alsnog mis. Alison Riske versloeg Bertens, die vroeg in de tweede set onderuit ging en daar hinder van leek te ondervinden: 0-6, 7-6 en 7-5.

Door Rik Spekenbrink

Een nieuwe sportieve mokerslag voor Bertens, een paar weken na haar opgave op Roland Garros met een maagvirus. Ze leidde de eenzijdige finale met 6-0 en 4-1. Ondanks een val in de tweede game van de tweede set leek Bertens de partij toch uit te gaan maken. Ze kreeg drie matchpoints op 5-4 en nog twee op 6-5. Maar juist op die momenten speelde de Amerikaanse haar beste tennis. Na een regenpauze in de derde set (bij 3-3) maakte Riske de klus vakkundig af, haar eerste wedstrijdpunt was wel raak.

Bertens had geen kind gehad aan Riske in de eerste set. Zoals al haar tegenstandsters in Rosmalen deze week gaf ook de Amerikaanse haar een hoop punten cadeau. Wat niet wegnam dat Bertens zelf solide speelde. Ze kreeg in haar eerste twee servicebeurten nog wel breekpunten tegen, maar werkte die overtuigend weg. Met een aantal fraaie punten kreeg ze bovendien de handen op elkaar op het uitverkochte center court. Riske won vorige week al een kleiner grastoernooi en heeft dus meer uren op de snelle ondergrond gestaan, maar ze leek te weinig power te hebben om het van de wereldtopper te gaan winnen. Ook de drie vorige onderlinge ontmoetingen won Bertens. Als die al in de problemen kwam, kon ze weer terugvallen op haar eerste service, een sterk wapen dit jaar van Bertens.

Maar toen was het schrikken. Bij 1-0 in de tweede set gleed Bertens op weg naar een forehand uit met haar linkervoet. Ze voelde aan haar lies en bovenbeen, stopte met spelen en liet zich buiten de baan enige tijd behandelen. Na een paar minuten kwam ze rennend terug de baan op, onder luid gejuich van het publiek. Haar linkerbovenbeen was ingetapet, maar aanvankelijk leek Bertens weinig hinder te ondervinden van het ongelukje. Toch werd ze bij 2-1 opnieuw gemasseerd en dat deed duidelijk even pijn. Ook bij de volgende gamewissel, en een break verder, werd ze nog kort behandeld door de fysio. Toen ze bij 4-2 werd gebroken riep ze coach Raemon Sluiter de baan op voor overleg. Ze gaf aan dat de pijn erger werd, maar dat wel vond dat het tennissend goed ging. Het doel werd daarom om de partij met korte punten en snel over de streep te trekken. De game op 4-4 was daarom gevoelsmatig beslissend. Met enige moeite trok Bertens die eruit. In de daaropvolgende game kreeg Bertens drie matchpoints, maar Riske speelde ze allemaal keurig weg. Op 6-5 ging Bertens er opnieuw voor, maar ook poging vier en vijf werden door de Amerikaanse met lef weggewerkt.

Een tiebreak dus. Daarin nam Riske gelijk een 0-3-voorsprong. Bertens bewoog ogenschijnlijk wat minder, terwijl Riske overtuigender ging spelen. Met 7-3 won ze de tiebreak. Het was de vraag hoe Bertens van die tik zou herstellen, maar in de derde game brak ze Riske op love. Het bleef echter wisselvallig. Precies toen Riske de break repareerde en er 3-3 van maakte, ging het voor de zoveelste keer deze week regenen.

Bertens leek op weg naar een tiebreak, maar speelde op 5-6 een matige game. Riske kreeg een matchpoint en zag haar tegenstandster een fout maken. ,,Ik was er dichtbij, maar het was net niet goed genoeg”, zei Bertens. Wijzend naar Riske: ,,Graag had ik die schaal in mijn handen gehad.”