Volledig scherm

Vrolijke vrouwenboeken

Het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk. Chantal van Gastel (28) won een schrijfwedstrijd van tijdschrift Yes, waagde zich aan een boek en, patsboem, uitgeverij The House of Books bombardeerde haar tot hét nieuwe talent in Nederlandse chicklit.

In november komt haar debuut Zwaar Verliefd uit, een roman die aangeprezen wordt als 'beschamend herkenbaar'.



Collega Astrid Harrewijn (45) was het 'sneue gedoe' op haar zolderkamertje zat. Haar door drie uitgevers afgewezen thriller kreeg een 'Bridget Jones-behandeling': ze herschreef het als grappig vrouwenboek. Nu is ze Nederlands bekendste schrijfster van chicklit. "Er is een markt voor. Ik vind het zelf ook leuk als een boek zich in het Gooi of Amsterdam afspeelt."



Vrolijke fictie voor vrouwen, zo zou Marga de Boer van Uitgeverij Sijthoff het 'lastige' begrip chicklit het liefst noemen. "Het is positief, het is populair en het is gericht op vrouwen." En je hoeft je als gestudeerde vrouw niet meer te schamen als je met een pocket van Jill Mansell op het strand ligt. "Het is geen literatuur, maar ook geen pulp. Het is voor verwende lezers, die naast Gabriel García Márquez nog iets leuks willen lezen. Het is populaire fictie met een eigen gezicht. De tegenhanger van de soap", zegt De Boer.



Veel Nederlandse uitgeverijen hebben de laatste jaren het vrolijke vrouwenboek opgepakt, maar dan gaat het vooral om vertaalde boeken uit het Engels. In Engeland en de Verenigde Staten verschijnen honderden nieuwe titels per jaar. Daar zit veel bagger tussen. Vandaar dat een aantal uitgeverijen zich heeft gestort op de 'polder-chicklit'. "Je merkt dat men op zoek gaat naar Nederlands talent", zegt Ilse Arkesteijn van De Boekerij, dat nog op de uitkijk is naar een schrijfster van eigen bodem. Gemakkelijk is dat niet. "Het is wel een genre waarin je echt onderscheidend moet zijn."



Bij The House of Books hadden ze eind vorig jaar eindelijk beet toen het manuscript van Chantal van Gastel in de brievenbus viel. "Dit past precies in ons fonds, qua schrijfstijl en uitstraling", zegt Jacqueline Dullaart, commercieel manager. Het boek over een jonge vrouwelijke dierenarts is bedoeld voor twintigers, net de doelgroep die The House of Books wil bereiken. "Wij willen ons in de breedte uitbreiden. De chicklit-markt groeit nog steeds. Ook in Vlaanderen wordt het nu beter verkocht. De top is nog niet bereikt."



Het heeft jaren gekost om een schrijfster als Jill Mansell uit te bouwen tot een succes in Nederland. Uitgeverij Sijthoff hoopt dat dat ook gaat lukken met Astrid Harrewijn. Haar derde chicklit-boek Luchtkussen verschijnt begin 2009. Harrewijn won twee jaar geleden de Jill Mansellwedstrijd in vrouwenblad Flair en wist meer dan 10.000 exemplaren van haar debuutroman Ja Kun Je Krijgen te verkopen. "Dan heb je bestaansrecht voor een uitgever. Helaas is het niet zo dat je er dan al van kunt leven. Maar je kunt er mooi van op vakantie", zegt Harrewijn.



Marga de Boer van Sijthoff trekt een vergelijking met het genre van het spannende boek, dat in eerste instantie eveneens helemaal leunde op vertalingen. Er werd tijd en energie gestoken in het opbouwen van Nederlandse auteurs. Met succes. Dat moet ook lukken met chicklit, meent ze. "Nederlanders lezen liever goede Nederlandse chicklit dan slechte Engelse."



De schrijvers van chicklit hebben geen literaire aspiraties, maar bestrijden dat hun boeken 'nergens over gaan'. "Het gaat ook over werk, over vriendinnen, niet alleen over romantiek. Het geeft een tijdsbeeld weer" , zegt Harrewijn. Van Gastel: "Men ziet het nu zoals het is: grappig, hip, herkenbaar en met een leuke schrijfstijl. Vergelijkbaar met je favoriete serie op tv."