Volledig scherm

Duitsers hebben moeite met kussen op de werkvloer

BERLIJN - Kussen op de werkvloer moet verboden worden. Dat meent het Duitse Knigge Gesellschaft, een adviesorganisatie voor omgangsvormen. Lang niet iedereen blijkt een pakkerd van een collega te waarderen, laat staan twee of drie.

Vooral in grote steden als Berlijn, München, Hamburg en Düsseldorf lijkt er sprake te zijn van een kusepidemie. Daar komen in elk geval de meeste 'hulproepen' vandaan van mensen die vragen hoe ze zich hoffelijk aan het plichtmatige gesmak kunnen onttrekken.



Knigge wil nu een einde zien aan wat het noemt de 'zoenterreur' op kantoren. "In een zakelijke omgeving geldt handen schudden als begroetingsritueel", aldus voorzitter Hans-Michael Klein. Dat is niet stijf, dat is duidelijk.

Vrouwen

Vooral veel vrouwen zien het gezoen (door mannen) als een ongewenste intimiteit. Klein: "Er is altijd de verdenking dat er een erotische component in het spel is." Anders zouden mannen elkaar ook wel kussen, redeneert hij.



Voor de immer correcte Duitsers is de begroetingskus op kantoor een echt probleem. In veel bedrijven is het gebruikelijk om elkaar met Sie (U) aan te spreken, ook al werk je je leven lang samen. Kussen breekt deze zorgvuldig gecultiveerde distantie. De duidelijke werkverhoudingen worden ineens chaotisch. Dat leidt tot misverstanden.



Stap te ver


Maar ook in informelere werkomgevingen, waar iedereen Du (je/jij) tegen elkaar zegt, is de kus op de wang vaak een stap te ver. Fysieke afstand behoort ook daar tot de goede omgangsvormen – zestig centimeter om precies te zijn, anders treedt je in iemands private zone.



Onhandige kussers

Duitsers zijn sowieso onhandige kussers, meent journalist Martin Hecht, die boeken schreef over Duitse zeden en gewoontes. "Ze lijden onder 'zoen-stress'. Dat zie je vooral bij mannen. In plaats van luchtig te kussen, kust hij ter begroeting met grootst mogelijke inspanning", aldus Hecht.

"Ze drukken een kus op de wang zoals John Wayne het achterwerk van een merrie brandmerkte." Heel anders dan de Fransen. Hun kussen fladderen als vogelveertjes rakelings langs de wangen. Van een lichtheid die de meeste Duitsers waarschijnlijk nooit zullen leren.