Volledig scherm
© Thinkstock

Hoe meet je het liefdevolle ‘kusje’ op een zere plek?

GASTOPINIETijd en pillen zijn meetbaar. Zorg op maat, oprechte aandacht, nabijheid en compassie niet, dus wordt dat niet vergoed. Dat maakt me boos.

door Rian Meulenbroeks

Sinds de marktwerking in de zorg werd geïntroduceerd, is er in GGZ-land veel veranderd. De rolodex en de multomap verdwenen en het begrip ‘scoren’ kwam steeds meer op de voorgrond.

Quote

De vertrou­wens­band tussen behande­laar en patiënt is geofferd ten guste van het verdienmo­del van de zorgverze­ke­raars

Rian Meulenbroeks

We maakten grappen over hoe we in de toekomst wellicht afgerekend zouden gaan worden op onze productie. Grappen! We konden ons niet voorstellen dat het ooit echt zover zou komen.

Eerlijk is eerlijk, we zijn efficiënter geworden en nog kritischer gaan nadenken over onze manier van werken. Maar deze opgelegde dwang richting doelmatigheid is compleet doorgeslagen. De vertrouwensband tussen behandelaar en patiënt is geofferd ten guste van het verdienmodel van de zorgverzekeraars.

Quote

De een na de ander in de zorg haakt af. Gedemoti­veerd, overvraagd en afgebrand.

Rian Meulenbroeks

Behandelingen worden uitgekleed, preventie verliest teveel terrein en chronisch kwetsbare burgers met psychische kwetsbaarheid worden verwezen naar het WMO-loket, omdat er voor de zorgverzekeraars niet aan te verdienen valt. Ondertussen vullen ze wel hun zakken met de duur betaalde premies. Dat laatste lijkt me overigens wel goed meetbaar.

Deze nieuwe zorgethos maakt ook onder de zorgmedewerkers slachtoffers. De een na de ander haakt af. Gedemotiveerd, overvraagd en afgebrand. De blijvers onderscheiden zich in overlevers enerzijds en idealisten anderzijds. Angst om afgerekend te worden op onderproductie en concurrentie onderling zijn ontsierende drijfveren geworden.

We dansen noodgedwongen naar de pijpen van de zorgverzekeraars, terwijl de werkvloer steeds vaker bemand wordt door dure en onbekende uitzendkrachten die maar kort blijven en daarmee niets bijdragen aan die zo belangrijke continuïteit en veiligheid.

Ik heb dus niet zo veel met meetbaarheid. Ik richt me liever op de inhoud en voel me gesterkt wanneer patiënten me vertellen dat niet alleen medicatie en structuur helpend zijn, maar dat herstel valt of staat met zorg op maat, oprechte aandacht, nabijheid en compassie; het liefdevolle kusje op een zere plek.

* Rian Meulenbroeks uit Breda werkt al 30 jaar in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) en is auteur van het boek Goed gek!  

Haar website: http://www.werkenmetgekken.nl/

  1. ‘Alleen maar hosanna bij UVV’40? Zeker niet. Een club leiden van deze omvang is geen kattenpis’
    PREMIUM
    Column

    ‘Alleen maar hosanna bij UVV’40? Zeker niet. Een club leiden van deze omvang is geen kattenpis’

    De Ulvenhoutse voetbalvereniging UVV’40 organiseert vandaag voor het eerst in zijn bijna tachtigjarig bestaan een heuse open dag. Op het prachtige sportpark Jeugdland gelegen aan de lommerrijke Rouppe van Voortlaan viert de ‘familieclub met ambitie’ de start van een nieuw voetbalseizoen. Er valt wel degelijk wat te vieren, want het gaat goed met het eens zo bescheiden clupke ten zuiden van Breda. Onder leiding van een daadkrachtig bestuur ondergaat de club een opmerkelijke metamorfose.

Poll

Bij mijn provinciale stem laat ik het landelijke klimaatbeleid meewegen

  • Eens (48%)
  • Oneens (52%)
877 stemmen

Poll

We maken ons veel te druk over de hitte

  • Eens (77%)
  • Oneens (23%)
979 stemmen