Volledig scherm
Protest in Iran tegen het regime. © AP

De Iraniërs pikken het niet langer

GASTOPINIEEr is een nieuwe fase aangebroken in het verzet van de Iraanse bevolking tegen het onder-drukkende regime. Een gouden kans voor Nederland en Europa dit verzet nu te ondersteunen.

door Ehsan Kermani

De discussie over de beperking van het kernwapenprogramma van Iran heeft de aandacht voor de ontwikkelingen in dit geteisterde land, en vooral voor de grove schendingen van de mensenrechten, de economische misère en de oorlogszucht van de religieuze dictatuur, naar de achtergrond verdrongen. De bevolking lijkt echter het heft in eigen hand te nemen.

Slechts 24 uur voor de bestorming van de Berlijnse Muur in november 1989 was Helmut Kohl, de Duitse kanselier, op bezoek bij Lech Walesa, de toenmalige Poolse president. Op de vraag wanneer de twee Duitslanden herenigd zouden zijn antwoordde Kohl: ,,Ik zal het niet meemaken." De volgende dag viel de Muur. Zo snel zal het in Iran niet gaan. Maar er zijn vele indicaties waaruit een implosie in Iran blijkt.

Meerderheid

Wie de Iraanse ontwikkelingen volgt, merkt dat er een nieuwe fase is aangebroken in het verzet van de bevolking tegen het onderdrukkende regime. Mensen verliezen hun angst en eisen dat de autoriteiten naar hun grieven luisteren. De grote meerderheid van de bevolking is jong en gebruikt sociale media voor het organiseren van demonstraties en sit-ins en om hun zorgen en klachten naar buiten te brengen. Wie de sociale media raadpleegt, kan video's bekijken, waarin naast het vertonen van beelden, de tijd en de plaats van demonstraties en sit-ins worden genoemd.

Afgelopen maanden hebben er honderden van dit soort demonstraties door heel Iran plaatsgevonden. Zo zijn er demonstraties in verschillende steden tegen een aantal banken en financiële instellingen, behorend tot de Revolutionaire Garde, geweest. Deze instellingen zoals Arman, Vahdat en Caspian kunnen de spaargelden van spaarders niet terugbetalen. De demonstraties gaan door en nemen in omvang toe.

Opvallend is dat vrouwen vaak de demonstraties leiden en de slogans roepen. Gepensioneerden, leraren, ontslagen bankmedewerkers, maar ook mensenrechtenactivisten houden met hun demonstraties het regime en haar veiligheidsdiensten goed bezig. Het is aanmoedigend om te zien hoe een jonge vrouw de zedenpolitie tegenhoudt en omstanders om hulp vraagt, omdat ze haar vriendin hebben gearresteerd vanwege overtreding van de kledingvoorschriften.

Door het mismanagement en de financiering van de oorlogen in Syrië en Irak en grote hulpbedragen aan Hezbollah is de economie bijna bankroet. Een dollar in 1979, toen de revolutie plaatsvond, was 70 rials; tegenwoordig is een dollar meer dan 40.000 rials. Iran moet praktisch alles importeren. De enige noemenswaardige export is olie. De situatie is zo ernstig dat gewone mensen die een beetje willen sparen, dat doen in dollars.

Volledig scherm
Ook buiten Iran laten Iraniers van zich horen, zoals deze man in Parijs. © AP

Corruptie

De Revolutionaire Garde die vele sectoren van de industrie en de dienstverlening controleert, samen met hoge regeringsfunctionarissen, is door en door corrupt. Zo verdwijnen er miljarden euro's in de zakken van machthebbers en naar buitenlandse banken. Religieuze instellingen die miljarden euro's inkomsten hebben, betalen geen cent belasting. Deze inkomsten verdwijnen in de zakken van de bestuurders.

Deze corruptie is zo wijd verspreid en de bevolking is zo wantrouwig, dat ze geen hulpgoederen aan de autoriteiten gaven na de recente aardbeving. Ze brachten deze rechtstreeks naar de slachtoffers. Op de lijst van Transparency International staat Iran op plaats 131, dus zeer corrupt. De recente sanctiemaatregelen van de Verenigde Staten, inclusief het op de terrorismelijst zetten van de Garde, zullen de Iraanse economie verder verzwakken. Door 40 jaar mismanagement, steun aan terrorisme en oorlogvoering is Iran van één van de rijkste landen ter wereld, een zielig en arm land geworden waarin een deel van de bevolking letterlijk honger lijdt. Onlangs schreef een regimegezinde columnist: 'Onze veiligheid wordt niet in de eerste plaats door het Amerikaanse leger bedreigd maar door het leger werklozen. Het leger van werknemers die hun achterstallige salarissen al tot zes maanden niet hebben ontvangen. ...We moeten van legers werkloze afgestudeerden meer bang zijn dan van het Amerikaanse leger'.

Tegen deze achtergrond komt de bevolking in opstand. Het regime weet dat het geen krediet bij de bevolking heeft en kan haar vanwege de bankroete economie niet meer paaien. Noodgedwongen grijpt het regime naar nog meer onderdrukking. De rapporten van Amnesty International en de Verenigde Naties spreken hierover boekdelen. Veel dictaturen zijn door hulp uit het buitenland ten val gebracht.

Nu ligt er voor Nederland en Europa een gouden kans de Iraniërs te ondersteunen. Europa moet de volgende maatregelen nemen:

● naar voorbeeld van Amerika de Revolutionaire Garde op de terroristenlijst zetten;

● zoals de demonstranten in Iran eisen, Iran dwingen Irak en Syrië te verlaten;

● in contacten met Iran de mensenrechten hoog op de agenda zetten.

Met de verdwijning van dit regime zal aan 40 jaar van onruststoken, oorlogvoeren, terrorisme en een stroom van vluchtelingen een einde komen. 

* Ehsan Kermani is tolk/ vertaler/journalist en woont in Oost-Brabant.

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

poll

Als postzegels nog duurder worden, stuur ik nooit meer een kaart

  • Eens (75%)
  • Oneens (25%)
1133 stemmen