Volledig scherm
Lisette bestiert samen met haar man Erik een veeteeltbedrijf en kaasmakerij in Made. © Pix4Profs-Ron Magielse

Wat een flutwinter: ‘Het moest maar eens lekker gaan winteren’

BoerenpraatMADE - In de column Boerenpraat delen drie West-Brabantse boeren hun liefde voor het vak. Melkveehouders Erik en Lisette van Oosterhout en René Vermunt gunnen ons een kijkje in hun boerenleven. 

Wat een flutwinter! In november begonnen de eerste kalfjes al te hoesten. Een paar weken later hoor ik van klanten dat het ook onder onze soortgenoten heeft toegeslagen. Verkoudheid en algehele malaise… Vochtig weer, schommelende temperaturen, staldeuren open, staldeuren dicht.

Quote

Wat ik al dacht: Jolanda 245 had al eerder klachten. Ik zie het aan haar.

Lisette van Oosterhout

Zullen we toch bij de kalfjes ‘de rug eruit scheren’? De pinken – onze puberdieren – zijn allemaal compleet geschoren. Zij hebben in de herfst een dik pak haren ontwikkeld. Als ze op stal komen voor de winter, halen we die winterjas eraf. Wij doen immers ook onze jas uit als we binnen zijn. Maar onze kleintjes hebben nog van die donzige haren. Die haal je in principe niet weg. Baby’s gaan ook niet elke zes weken naar de kapper, toch? Maar ze zijn wel vatbaarder, hebben nog niet veel weerstand. En dus krijgt een kalf dat staat te klapbuiken – onregelmatige buikademhaling – eerst een dekje op. Een paar dagen later volgt nog een dier, en nog één. Een week later wordt het te warm; alle dekjes gaan weer af. Ineens ligt er een stapel was voor de wasmachine. Zijn deze weer bijna schoon en droog, dan pak ik er alweer één af voor een volgend kalfje.

Volledig scherm
Lisette van Oosterhout. © Pix4Profs-Ron Magielse

Hoewel, een volgend kalfje... Met mijn telefoon zoek ik het dier op in onze dieradministratie. Wat ik al dacht: Jolanda 245 had eerder al longklachten. Ik zie het ook aan haar consumptiepatroon en d’r haarkleed. Zij zou gebaat zijn bij een éénmalige injectie met een specifiek geneesmiddel. Maar regelgeving dwingt me dat zolang mogelijk uit te stellen. En die verrekte ‘kalf-oke-score’ werkt ook tegen. Een administratief gedrocht opgedrongen door onze melkfabriek, en bedacht vanachter een bureau. Kale rapportcijfers over mijn prestaties inzake jongvee-verzorging. Zonder dat ik kan aangeven dat het vierde kwartaal 2019 een flutwinter betrof, waarin ziekmakende bacteriën welig tierden.

Uiteindelijk toch maar de dierenarts geraadpleegd. Ik krijg toestemming voor een antibioticakuurtje. Voor het dier zelf was het beter geweest daar eerder mee te starten, maar dát zie je niet terug in mijn kalf-oke-score. Het moest maar eens lekker gaan winteren. Lekker droog vriesweer, liefst met een zonnetje erbij. Goed voor de kalfjes, goed voor de mens én goed voor onze winkel. Immers, dat lekkere weer lokt wandelaars naar ons kaasboerderij. Ik zeg: dubbele punten in je mens-oke-score!