Volledig scherm
Marie-Claire Schut op het podium als Ans Klok, het zusje van Hans. ,,Ik probeer het publiek zo te betoveren dat ze onder hun stoel liggen van het lachen.'' © Pix4Profs-Ron Magielse

Sauwelen met Gek Adje en het zusje van Hans Klok

Het sauwelen is één van de carnavalsactiviteiten die in Rijen nog op een grote belangstelling mogen rekenen. Na gisteravond is het ook vandaag en morgen nog lachen geblazen in De Boodschap alwaar zeven sauwelaars in de ton stappen. Dit jaar onder meer met debutante Marie-Claire Schut en het 2x11-jublieum van Mike van Gool.

Voor Marie-Claire Schut (48) was het een grote uitdaging om voor het eerst haar opwachting te maken binnen het keurkorps van de Rijense sauwelaars: ,,Ik ben al heel lang een trouw bezoeker van de sauwelavonden. Op een gegeven moment dacht ik: 'dat wil ik ook!', maar ik zette de stap nooit. Nu heb ik alle moed bij elkaar verzameld en sta ik dus gewoon op dat podium. We hebben een fijne groep sauwelaars. Vorige week kwamen we nog bijeen om elkaars sauwels aan te horen en tips uit te wisselen. Dat was heel leerzaam en gezellig.‘’

Volle aandacht

Als debutante was het traditiegetrouw aan Schut om gisteravond als eerste in de ton te staan: ,,Eerst vond ik het wel wat eng, maar uiteindelijk is het een voordeel om het bal te openen. Het publiek is dan namelijk nog fris en geeft je de volle aandacht. Dat is heel fijn.''

Schut kroop tijdens haar sauwel in de huid van Ans Klok: ,,Het zusje van Hans. Ik laat iedereen verdwijnen. Ik probeer het publiek zo te betoveren dat ze onder hun stoel liggen van het lachen. Vooral zaken die spelen in mijn gezin waren een grote inspiratiebron. Als alleenstaande moeder van twee tienerdochters maak je namelijk heel wat mee.‘’

Oppersauwelaar

De 63-jarige Mike van Gool doet voor de 22ste keer mee en werd in 2005 eenmaal gekroond tot Oppersauwelaar. ,,Dit jaar heb ik afscheid genomen van het typetje 'Juleke'. Het was tijd voor iets anders.''

Het publiek maakte daarom kennis met 'Gek Adje van het Kerkepadje'. ,,Een sauwel schrijven is hartstikke leuk, maar ook moeilijker geworden. Er zijn namelijk niet zo veel karakteristieke Rijenaren meer als vroeger. Van zenuwen heb ik nooit zo'n last, wel van gezonde spanning. Je treedt als amateur toch drie avonden op voor een volle zaal. Als je grappen op donderdag goed vallen, weet je dat het goed zit. Zo niet, dan heb je een probleem. Heel spannend dus, maar vooral erg leuk om te doen. Ik denk dan ook nog lang niet aan stoppen. Nee, ik sta nog wel een tijdje in de ton.”