Volledig scherm
Angelette Akkermans bewaart warme herinneringen aan haar vader – Piet Akkermans – die in juli 2011 overleed. © Foto Jan Stads / Pix4Profs

Niemand stond bij Piet voor een gesloten deur

In Liefdevolle HerinneringPiet Akkermans (83) uit Rijen stond zijn leven lang voor ieder-een klaar. ,,Daar waar hij kon, hielp hij. En hij zag altijd het goede in de mens.”

Volledig scherm
Piet Akkermans rijdt in zijn scootmobiel door de straten van Rijen. © Privecollectie

Piet Akkermans (83) uit Rijen leerde zijn kinderen iedereen te respecteren om wie hij of zij is. Een tevreden man met gouden handen, die dag en nacht klaarstond voor zijn medemens. Hij overleed op 23 juli 2011. Zijn dochter Angelette denkt nog elke dag aan hem. ,,Velen in Rijen kenden Piet. Als ik dorpsgenoten tegenkom, hoor ik nog regelmatig: ‘Jij bent toch een dochter van Piet? We missen je vader’. Het woord ‘nee’ kende hij niet.”

Quote

We hadden een goed leven. Er was altijd eten, maar leefden zuinig

Angelette Akkermans

Met zijn twee gouden handen repareerde hij elke auto of brommer in de grote schuur annex garage achter het huis. Maar ook op het gebied van gas, water en elektra stond hij zijn mannetje. ,,Toen eind jaren 60 de Turkse en Marokkaanse gastarbeiders neerstreken in het dorp, was hij de eerste die de nieuwkomers verwelkomde. Hij probeerde hen te helpen, met raad en daad, ook al was de taalbarrière soms lastig. Er ontstonden vriendschappen. Hij werd op Turkse bruiloften uitgenodigd en de Turkse gemeenschap droeg na zijn overlijden een afscheidsdienst in de moskee aan hem op.”

Het was hard werken voor de oudste boerenzoon, geboren in Hulten, die alleen de lagere school doorliep. Alles in zijn latere leven leerde hij door zelfstudie. In de Tweede Wereldoorlog ging hij als tiener op een fiets met houten wielen naar Zevenbergen om koeien te melken en ander boerenwerk te doen. Zo leverde hij zijn bijdrage aan het gezin. Door een bombardement verloor Piet zijn moeder, een broertje en zusje op jonge leeftijd.

Tijdens een rondje schaatsen in de winter van 1948 leerde Piet zijn vrouw kennen. Na hun trouwen konden zij dankzij schoonvader een huisje kopen. Vijf dochters kregen ze. Ãngelette: ,,We hadden een goed leven. Er was altijd eten, maar we leefden zuinig. Zijn motto was: ‘Als je een gulden hebt, mag je 80 cent uitgeven, de rest bewaar je voor andere tijden’. Hij maakte bijvoorbeeld zelf onze Sinterklaascadeautjes, zoals poppenmeubeltjes. Gemaakt van afvalhout, maar met zoveel liefde.”

Volledig scherm
Piet was heel handig en maakte voor zijn dochters menig cadeautje, zoals meubeltjes voor de poppen. © Privecollectie

Na diverse baantjes werd Piet kraanmachinist bij de firma Teuben in Oosterhout. ,,Hij zat niet alleen op de kraan, maar ging ook op pad voor onderdelen. Zo kwam hij in Engeland en Duitsland. Dan bracht hij voor ons speldjes, sleutelhangers of klederdrachtpoppetjes mee. Daar keken wij naar uit.” Maar het harde werken eiste zijn tol. ,,Op 48-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste hartaanval.” Na nog een aantal operaties werd Piet afgekeurd en belandde in de wao. Dagelijks zat hij in zijn garage achter het huis te sleutelen aan auto’s. Altijd had hij tijd voor vrienden, van welke nationaliteit dan ook.

Piet zag altijd het goede in de mens. ,,Het woord haat kende hij niet. ‘Dat slaat vast in jezelf, keert zich tegen je’, zei hij dan. Alleen als je oneerlijk was of loog, had je aan Piet een kwaaie.”

Hij leefde voor zijn gezin, dat zich uitbreidde met schoonzoons, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Hij probeerde met allemaal een persoonlijke band te hebben. Daar waar hij kon hielp hij hen, met praktische zaken en soms ook financieel. ,,Niemand stond ooit voor een gesloten deur, iedereen was welkom bij ons thuis. En bijna dagelijks kwam ons pap ook even bij ons aan. Dan ging hij zitten in de stoel in de erker. Die stoel voelt als mijn vader. Ik weet dat hij nog altijd op mij let.”

Deel uw herinnering

Heeft u dierbare herinneringen aan een overleden partner, familielid, vriend(in) of kennis? Wij luisteren graag naar uw verhaal. U kunt zich opgeven voor de rubriek In Liefdevolle Herinnering door een mail te sturen naar: s.denboer@bndestem.nl

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement