Volledig scherm
Koen Loonen (midden, met hesje) uit Dongen is helemaal terug, Hij streed tegen neuroblastoom, maar hij is nu weer fit genoeg om te voetballen. Foto: Casper van Aggelen / Pix4Profs

Koen (20) overleefde neuroblastoom: 'Als 't terugkomt, ga ik gewoon weer knokken'

DONGEN - In de voetbaloutfit van FC Moerkantje, een vriendenteam binnen de Moerse voetbalvereniging Blauw-Wit '81, staat Koen Loonen (20) te wachten tot hij met zijn maten het veld op kan. Nou ja, wachten, popelen is een beter woord. 

Het is Hemelvaartsdag en bij Blauw- Wit wordt een minivoetbaltoernooi gespeeld. Wedstrijdjes van twee keer twaalf minuten, op een veld dat half zo klein is als een gewone grasmat.

Koen speelt die twee keer twaalf minuten helemaal uit. En dat is een prestatie, want Koen komt van ver. In de zomer van 2015 wordt bij hem een neuroblastoom aangetroffen, een zeer agressieve vorm van kanker, die normaal gesproken alleen bij jonge kinderen voorkomt. Er zijn uitzaaiingen, het ziet er niet best uit.

Conditie

Nu, twee jaar later, staat Koen weer op het voetbalveld. Het gaat goed met hem. ,,Héél goed zelfs. Ik voel me prima, heb nergens meer last van. Mijn conditie moet nog wat beter worden, maar ik train iedere dag en ga ook iedere dag vooruit", laat hij opgewekt weten.

Daar is wel wat aan voorafgegaan. Als duidelijk wordt dat Koen ziek is, héél erg ziek, komt zijn omgeving in actie. Stichting Koentje wordt opgericht om geld bij elkaar te krijgen, want Koen heeft de meeste kans op overleven bij immuuntherapie, die op dat moment alleen in de Verenigde Staten mogelijk is. De therapie duurt zeven maanden en wordt vergoed door de verzekering, de reis- en verblijfkosten niet.

35.000 euro

Voordat Koen naar het Children's Hospital in Philadelphia zou vertrekken, komt er echter bericht dat de medicijnen voor de immuuntherapie zijn vrijgegeven voor de Europese markt. 

Koen hoeft, tot zijn opluchting, niet naar de VS. De 35.000 euro die al bij elkaar zijn gebracht, gaan naar Villa Pardoes en Stichting Jayden, die onderzoek naar neuroblastoom financieren.

Quote

Hoe je 't overwint, dát wil ik vertellen

Koen Loonen

De behandeling in het Prinses Máxima Centrum in Utrecht slaat aan. Langzaam maar zeker pakt Koen zijn leven weer op. Eigenlijk wil hij het niet meer over 'die ziekte' hebben. 

,,Hoe je 't overwint, dát wil ik vertellen. Niemand had verwacht dat ik hier nu alweer zou staan. Maar ik heb altijd gezegd dat ik het zou overwinnen. Dat heeft me zeker geholpen, én het feit dat ik een goede conditie had. Kijk, die ziekte, dat is gebeurd; dat kan ik niet veranderen. Maar ik heb mijn leventje weer opgepakt. Ik ga weer lekker naar school. Je beseft pas hoe fijn dat is, als je ruim een jaar niet naar school hebt gekund."

Ander mens

Of hij veranderd is door de ziekte? ,,Ja, ik ben wel een ander mens geworden. Ik geniet meer van de kleine dingen, zoals lekker eten met familie. Sommige mensen vinden me egoïstischer, omdat ik nu meer dingen puur voor mezelf doe. Dat moet natuurlijk ook weer niet té worden", relativeert Koen onmiddellijk. 

,,Mijn vriendin Steffie is heel belangrijk voor mij. We hadden twee weken verkering toen ik ziek werd. Voor hetzelfde geld was ze eruit gestapt, maar ze is gebleven en heeft me al die tijd gesteund."

Toekomstplannen

De ziekte heeft ook zijn toekomstplannen omgegooid. ,,Ik doe de opleiding fitness bij het CIOS in Goes, en wilde eerst personal trainer worden. Maar ik ga nu fysiotherapie doen, doorstromen naar Avans, en me daarbij meer richten op oncologie."

Onlangs werd hij benaderd door het Prinses Máxima Centrum, vertelt Koen enthousiast. ,,Ze hebben me gevraagd om als ervaringsdeskundige een project mee op te zetten. Ik kan er nog niet zo veel over vertellen, maar het wordt een combinatie van oncologie en fysiotherapie om kinderen met kanker te laten sporten. Zodat ze hun ziekte even vergeten en sterker worden. Dat vind ik mooi: van iets negatiefs iets positiefs maken." 

En dan ernstig: ,,Er zijn zo veel kinderen met kanker, daar schrik je van als je in zo'n ziekenhuis rondloopt."

Grote passie

In zijn vrije uren voetbalt Koen bij Blauw-Wit '81, want voetbal is zijn grote passie. ,,In een gewone wedstrijd speel ik nu zestig tot zeventig minuten. Dat gaat ook iedere keer een stukje beter. In de volgende competitie ben ik weer helemaal terug", weet hij zeker.

Komende week heeft Koen zijn laatste controlescans. De week daarop de uitslag. ,,Dat is wel spannend, ja. Ik ben daar nu nog niet zo mee bezig, maar een dag van tevoren zal ik best zenuwachtig zijn. Maar ik heb er een goed gevoel over, ben ook positief, altijd geweest. Als je negatief bent, dan blijft die ziekte in je kop hangen; ik denk er weinig aan."

Knokken

Bang dat de ziekte weer toeslaat, is Koen niet. ,,Als 't terugkomt, ga ik gewoon weer knokken. Ik zal nooit opgeven."

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement