Een afscheid op de middenstip: indrukwekkend eerbetoon aan Dongenaar Koen Loonen

Update + VideoDE MOER - Honderden mensen namen donderdagmiddag op het hoofdveld van Blauw-Wit ’81 in De Moer afscheid van Koen Loonen. De 21-jarige Dongenaar, die sinds drie jaar leed aan een zeldzame vorm van kanker, overleed afgelopen vrijdag.

Even voor half een dragen de vrienden van Koen de kist vanuit de kantine het veld op. See You Again van Samy Jebari klinkt uit de luidsprekers. Koen krijgt een plek in de open tent die speciaal voor de herdenkingsbijeenkomst is opgezet. Precies op de middenstip. Op het veld waar hij zo graag vertoefde. Als speler van Blauw-Wit ’81, waar hij sinds 2013 lid van was.

Neuroblastoom

Koen Loonen was in drie jaar tijd tegen wil en dank uitgegroeid tot een bekende Dongenaar. Meerdere malen kwam hij in het nieuws nadat in 2015 neuroblastoom bij hem was geconstateerd. Een zeldzame vorm van kanker die vooral bij kinderen voorkomt. De stichting Koentje werd in het leven geroepen,er kwamen inzamelingsacties voor speciale behandelingen en in juni organiseerden zijn vrienden een afscheidswedstrijd.

Niet te winnen

Na de onheilstijding drie jaar geleden volgde een groot aantal bezoeken aan ziekenhuizen. Koen hoopte dat hij de ziekte zou kunnen overwinnen. Tevergeefs. Vorig jaar september kreeg hij te horen dat de strijd niet te winnen was.
Maar een strijder, dat was hij eens te meer, blijkt op deze donderdagmiddag uit de vele warme woorden die aan hem worden gewijd. Zijn moeder Karin: “Toen in september genezing niet meer mogelijk bleek , bleef je van het leven genieten. Je ging op stap met je zussen, je vrienden. Je hebt gestreden. Helaas mocht het niet zo zijn. Je hebt genoeg gestreden, je hebt je rust verdiend.”

Volledig scherm
Herdenkingsbijeenkomst van Koen Loonen in De Moer. © Gerlach Hochstenbach

Wie Koen nooit persoonlijk heeft gekend, krijgt deze middag een perfect beeld van een jonge man die geliefd was bij velen. Zijn positieve instelling wordt geroemd. Iemand met een aanstekelijk enthousiasme die eerst en vooral aan anderen dacht. Een man met doorzettingsvermogen. Niet voor niets heeft de club een wisselbeker naar hem genoemd die elk jaar wordt uitgereikt aan de jeugdspeler met die karaktereigenschap. “Gelukkig heeft Koen de eerste beker nog zelf kunnen uitreiken”, vertelt Blauw-Wit '81-voorzitter Peter Jansen.

Nooit klagen

Uit alle toespraken blijkt dat Koen immens van het leven hield, van de mensen om zich heen. Koesterde zijn familie, zijn vrienden, hield van zijn voetbalmaten. “Je hoorde hem nooit klagen. Hij ging de strijd tot de laatste seconde aan”, zegt Lars, een neef van Koen.
Vriend Freek: “Je was altijd positief met een brede lach op je gezicht.”
Vriend Frank: “Je laat een groot gat achter je, maat.”

Volledig scherm
© Gerlach Hochstenbach

Dik vijf kwartier duurt het afscheid. Dan posteren de honderden aanwezigen zich langs het veld. Spelers van het eerste team van Blauw-Wit ’81 dragen de kist vervolgens over het veld. You’ll never walk alone van Gerry & The Pacemakers en Treur niet (Ode aan het leven) van Diggy Dex klinken. De menigte vormt een bijzondere erehaag. Fakkels zorgen voor gekleurde rook, er wordt uitbundig geapplaudisseerd. Op de kist staan de woorden Samen zijn we sterk, zijn lijfspreuk in de laatste jaren van zijn leven.
Steffie, Koens vriendin: “De hemel heeft de mooiste ster erbij gekregen.” 

Volledig scherm
Afscheid Koen Loonen in De Moer. © Gerlach Hochstenbach