Volledig scherm
Zeiler Hans Horrevoets uit Terheijden tijdens de Volvo Ocean Race 2005-2006 op talentenboot ABN Amro II op de Noord-Atlantische Oceaan. foto: Jon Nash

De laatste race van zeezeiler Hans Horrevoets uit Terheijden

Op 18 mei 2006 gaan alle alarmbellen af: een man overboord in de Volvo Ocean Race. Hans Horrevoets sterft in een wedstrijd die hij eigenlijk niet zou varen.

Hans Horrevoets en zijn vrouw Petra van Rij vormden ieder een hartje met hun handen, zij op de kade van New York, hij op het uitvarende schip. Net zo lang tot ze elkaar uit het zicht verloren. De zevende etappe van de Volvo Ocean Race 2005-2006 was begonnen, de finish in Europa in zicht. ,,Maar ik weet nog heel goed dat Hans voor vertrek zei: ‘Iedereen denkt dat we het nu gehad hebben, maar die ­ Atlantische Oceaan is tricky. Ik zou nu best met jullie het vliegtuig in willen stappen’”, zegt Van Rij ruim elf jaar later. Het zijn van die zinnetjes die ze maar niet kan vergeten.

Zwanger

Quote

Iedereen denkt dat we het nu gehad hebben, maar die ­Atlantische Oceaan is tricky

Hans Horrevoets voor vertrek uit New York tegen zijn vrouw Petra

Vijf maanden eerder, bij de eerste stop-over in Kaapstad, is ze zwanger geraakt. Bobby van 1 jaar krijgt er een broertje of zusje bij. Nog even en het gezin moet weer herenigd worden na een ruim ­zeven maanden durende zeilwedstrijd over de grote wereldzeeën. Een race waar Horrevoets aanvankelijk helemaal niet aan mee zou doen.

Hij was jurylid van een Idols-achtige campagne van ABN Amro. De bank wilde naast het topteam ook een talentenboot mee laten varen, de ABN Amro II. Uit 1.800 aanmeldingen kozen Horrevoets en zijn collega’s de winnende equipe van zeilers jonger dan 30 jaar.

Simeon Tienpont, schipper van de Akzo Nobel-boot die op dit moment de Volvo Ocean Race vaart, was één van hen. Phil Harmer, een Australiër, was ook uitverkoren. Maar hij kreeg het thuis niet uitgelegd, zo lang op zee, en haakte op het laatste moment af.

Volledig scherm
Hans Horrevoets met dochter Bobby (1) tijdens een stop-over in de Volvo Ocean Race 2005-2006. © NTR

Lege plek

Dus belde de technisch directeur van de ABN-campagne, Roy Heiner, met Horrevoets. Of hij de lege plek wilde opvullen? Officieel was de Brabander, toen 31 jaar, te oud; maar hij was wel bekend met de race en het team. Met vrouw en dochter thuis in Terheijden moest ook hij even overleggen, maar Van Rij kende haar man goed genoeg om te weten dat je een zeezeiler zijn grote passie zo nu en dan moet laten uitoefenen.

In de eerste etappe blijkt Horrevoets prima te passen in de bemanning die hij zelf mede had samengesteld. Achter de ABN Amro I komt hun witte boot als tweede de haven van Kaapstad binnenvaren, op de klanken van het gekozen lijflied Seven Nation Army van The White Stripes.

Het is een boot met enthou­siaste jonge honden. In etappe 2, naar Melbourne, maken ze er een doel van het wereldrecord varen in 24 uur te verbreken. Het lukt: ze komen tot ruim 1.042 kilometer. In de maanden die volgen verliest de ABN Amro II een paar posities, maar het vlaggenschip ligt op koers om de race te winnen.

Quote

Als we Hans niet gevraagd hadden, was ie er nog geweest…

Roy Heiner, zeilproject ABN Amro

Alles verloopt voorspoedig. Tot de nacht van 17 op 18 mei.

Op de Noord-Atlantische Oceaan breekt die nacht noodweer uit. Het stormt, regent, de boeg van de boot snijdt zich in metershoge golven. Horrevoets maant zijn collega’s benedendeks hun reddingsvest en veiligheidsharnas aan te trekken. Zelf blijft hij boven. En dan, na weer zo’n klap water over de boot, ziet de Franse schipper Seb Josse het meteen. Hans is weg. Josse drukt op de noodknop van het man overboord-systeem, remt de boot af en vaart dezelfde route terug naar de plek waar Horrevoets overboord moet zijn geslagen.

Ondertussen worden alle offi­cials en teamleden aan wal in Portsmouth, finishplaats van de etappe, wakker gebeld. Roy Heiner wordt door de schipper van de ABN Amro I ingelicht. ‘Roy, we have a swimmer.’ De schrik slaat hem om het hart.

Volledig scherm
Petra van Rij (m), ruim 11 jaar na de dood van Hans, samen met dochters Kit (l) en Bobby (r). © Jacqueline de Haas

Crisiscentrum

Er wordt een crisiscentrum ingericht. Na drie kwartier wordt ­Horrevoets gevonden door de bemanning van zijn boot. ,,Hij lag voorover op het water, met lucht in zijn pak, buiten bewustzijn”, zag Tienpont.

Quote

Ik kon het niet verteren dat ­mensen zeilen nog leuk vonden. Want het had mijn leven geruïneerd

Petra van Rij, weduwe van Hans Horrevoets

Tienpont is degene die zijn medezeiler weer aan dek krijgt. Daar wordt vervolgens geprobeerd hem te reanimeren. Tevergeefs: op dan 32-jarige leeftijd komt Hans Horrevoets te overlijden. Pas een paar dagen later komt zijn lichaam aan wal en geeft het voltallige team een persconferentie.

Of Horrevoets het ongeluk had overleefd als hij zijn reddingsvest of harnas had gedragen, is een vraag die nooit zal worden beantwoord. Vermoed wordt dat hij al bewusteloos was, toen hij het water raakte, omdat een bloeding onder zijn schedel erop lijkt te wijzen dat hij aan boord iets heeft geraakt. In dat geval had niets hem waarschijnlijk kunnen redden.

Hij stond op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. De weersomstandigheden waren zwaar, maar niet zwaarder dan eerder in de race. Niemand valt iets te verwijten.

Schuldgevoel

Maar Tom Touber, directeur van het zeilproject van ABN Amro, is nog steeds niet helemaal van het schuldgevoel verlost. ,,Als we Hans niet gevraagd hadden, was ie er nog geweest…” Daar gaat Petra van Rij niet in mee. ,,Hans had ook nee kunnen zeggen.”

Volledig scherm
Boek dat Petra van Rij een aantal jaren na het overlijden van haar man - zeezeiler Hans Horrevoets - schreef. © Petra van Rij

Waar ze wel grote moeite mee had, is het feit dat de rest van de bemanning van de ABN Amro II besloot de Volvo Ocean Race, die toen nog twee korte Europese etappes te gaan had, af te maken. ,,Ik kon het niet verteren dat ­mensen zeilen nog leuk vonden. Want het had mijn leven geruïneerd.”

Jaren later schreef Van Rij een boek – Gisteren was alles nog goed – en richtte samen met haar zus Marijke de stichting De Jonge Weduwe op, die weduwen met kinderen ondersteunt. Zelf pakte ze haar leven weer op, zo goed en kwaad als het ging. Haar dochters Bobby (13) en Kit (11) gaan graag het water op. Stukje varen met opa of oma.

Thuis heeft Van Rij het ongewassen pak dat Horrevoets die nacht droeg nog liggen. De veiligheidslamp doet het nog.

Op de dag van het ongeluk zat Van Rij in de ontkenningsfase. Dit was niet gebeurd, het was niet waar, Hans was niet dood. ,,Tot mijn vader zei: we gaan het 8-uurjournaal kijken. Toen was het op het nieuws.”

* Zondag 14 januari om 22.00 uur is een documentaire over de laatste race van zeiler Hans Horrevoets te zien op NPO 1 bij Andere ­Tijden Sport (NOS-NTR): ‘Man overboord: de tragische dood van zeezeiler Hans Horrevoets’

Volledig scherm
Hans Horrevoets tijdens de stop-over in Kaapstad van de Volvo Ocean Race 2005-2006. © jon nash photography
BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement