Pierre en Sydney van Hooijdonk.
Volledig scherm
Pierre en Sydney van Hooijdonk. © ron magielse / pix4profs

Voetbal was nooit ver weg in huize Van Hooijdonk

zo vader zo zoonSydney van Hooijdonk heeft het balgevoel in ieder geval niet van moeder Corine. Wel heeft hij de trap en de sociale skills van vader Pierre. Een portret van twee laatbloeiers in voetballand.

Het huis dat Pierre van Hooijdonk en zijn gezin bewonen in Prinsenbeek ademt de luxe van een geslaagde voetbalcarrière. Zwembad in de tuin. Kunstgrasveld met twee doelen én verlichting daarnaast. ,,Ik zeg hem altijd: 'Ik heb mijn carrière gehad. Het is nu aan jou om er iets van te maken."

Sydney van Hooijdonk is 18 jaar en sinds deze zomer contractspeler bij NAC. Hij is vastberaden om zijn vader achterna te gaan als profvoetballer. ,,Het balgevoel kan hij niet van mij hebben", zegt moeder Corine voor alle duidelijk over de genen die zijn overgedragen in huize Van Hooijdonk. Vader en zoon durven haar aan de smakelijk gedekte lunchtafel niet tegen te spreken.

Quote

Met de kinderen naar de Efteling gaan, was veel minder mijn ding

Pierre van Hooijdonk

,,Mijn vroegste herinnering aan mijn vader als voetballer was de tijd in Turkije. Toen hij bij Fenerbahçe speelde dus", zegt Sydney. ,,Als ik terugdenk aan mijn jeugd en hoe hij was als vader dan was voetbal nooit ver weg. Voetbal is er eigenlijk altijd geweest."

Pierre lachend: ,,Met de kinderen naar de Efteling gaan, was veel minder mijn ding."

Sydney valt hem bij: ,,Het was gewoon een leuke mooie tijd. Altijd bij Beek Vooruit gevoetbald tot mijn 16de. Nooit last gehad van de naam van mijn vader. Hier werd ik er niet zo vaak mee geconfronteerd."

Pierre geamuseerd: ,,Vanaf het begin bij de E'tjes was ik de jeugdtrainer van zijn team. Overal waar je komt, kijken de mensen van 'wat doet hij hier.' Tot iemand zegt dat 'zijn zoon' in dat team speelt. Nu hadden we in de eerste jaren in ons team een bruin mannetje. Iedereen dacht dat hij mijn zoon was. Het manneke was nog de beste ook. Hij kon goed voetballen. Hij was handig, passeerde vlot twee man en dan hoorde je ze zeggen: 'Kun je wel zien hoor.' Maar ook: 'Pak hem aan die Van Hooijdonk.' Het maakte dat Sydney daar zonder druk lekker tussen liep. Later ging dat ventje naar NAC en ja en toen was het natuurlijk zoeken wie mijn zoontje nu precies was."

Lees verder onder de foto 

Sydney en Pierre van Hooijdonk.
Volledig scherm
Sydney en Pierre van Hooijdonk. © ron magielse / pix4profs
Quote

Vanaf het begin bij de E'tjes was ik de jeugdtrai­ner van zijn team. Overal waar je komt, kijken de mensen van 'wat doet hij hier'

Pierre van Hooijdonk

Het toont volgens de voormalige topscorer aan dat zoon Sydney bepaald geen shouting talent was. Geen jongen dus waar het talent al direct vanaf droop. Net zomin als dat bij pa als jeugdspeler het geval was. ,,Ik viel in Welberg alleen op omdat ik het enige donkere mannetje in het dorp was. Sydney wordt gezien als 'de zoon van'. Mensen willen bij hem een stukje van mij zien. De parallel is wel dat het er dan op aankomt hoe je sociaal manoeuvreert door de menigte. En zo vrij gemakkelijk toch een grote vriendenkring weet op te bouwen. Ik zie dat hij dat ook in zich heeft."

Eerste keer 

In het eerste tv-interview dat Sydney deze zomer gaf na het tekenen van zijn eerste profcontract, zag de oude Van Hooijdonk zichzelf voor de camera staan. ,,Natuurlijk vroeg hij me hoe hij dat zo'n eerste keer moest doen. Ik zei hem: laat zien hoe leuk je het vindt om profvoetballer te zijn. Straal plezier uit. Niet te moeilijk kijken. Dit is altijd wat je gewild hebt." Precies dat deed hij ook.

Quote

Op vakantie 's morgens vroeg of ik meeging naar de gym. Om sterker te worden. Als hij opstond, was ik vaak ook wakker, maar dan deed ik net of nog sliep. Ik had echt geen zin om mee te gaan

Sydney van Hooijdonk

Op de vraag wanneer pa voor het eerst dacht dat zijn zoon een aardig balletje kon trappen, komt de tweede parallel in beeld. ,,Sydney was lange tijd zeker niet beste van zijn team. Eén aspect van het voetbal trof me wel. Dat zijn trap bovengemiddeld ontwikkeld was. Door die trap maakte hij gemakkelijker doelpunten dan een ander. Voetbal is echter veel meer dan die trap alleen. Maar door die trap wist ik later wel dat het de moeite waard was om er voor te gaan."

Te laat is op de bank

Sydney van Hooijdonk.
Volledig scherm
Sydney van Hooijdonk. © Twitter Sydney van Hooijdonk

Sydney herinnert zich een periode waarin zijn vader hem probeerde aan te zetten om net als hij met hard werken alsnog de beste van het elftal te worden. ,,Dan vroeg hij op vakantie 's morgens vroeg of ik meeging naar de gym. Om sterker te worden. Als hij opstond, was ik vaak ook wakker, maar dan deed ik net of nog sliep. Ik had echt geen zin om mee te gaan."

Pierre had als kind niet zo'n vader. Wel een moeder die hem tussen zijn 11de en 14de trouw vanuit Welberg naar de training van NAC in Breda reed. ,,Als zij mij maar één minuut te laat afzette, zat ik zaterdags op de bank." Als 14-jarige kreeg hij te horen dat hij niet langer bij NAC kon blijven. Zoon Sydney moest tot zijn zestiende wachten, eer de scouts van de club iets in hem zagen.

Quote

Het is natuurlijk geen toeval dat wij beiden uiteinde­lijk via een omweg een contract bij NAC hebben gekregen. Wij zijn allebei laat in onze ontwikke­ling.

Pierre van Hooijdonk

,,Het is natuurlijk geen toeval dat wij beiden uiteindelijk via een omweg een contract bij NAC hebben gekregen", zegt Van Hooijdonk sr. ,,Wij zijn allebei laat in onze ontwikkeling. Als late instromer begin je met een achterstand. Ik was er twee jaar geleden enorm benieuwd naar hoe dat zou gaan lopen met Sydney."

Vader drukte zoon op het hart om de dingen vooral snel op te pakken. ,,Dat was zijn enige kans. Ik wist dat het kon. Omdat ik wist wat er in zat. Alles moest wijken om die ene kans te pakken. Dat lukt alleen als je extra stappen zet om de achterstand weg te werken. Dat kende ik als geen ander."

Herinneringen

Sydney herinnert zich twee verschillende fases over van hoe zijn vader hem coachte.

,,De irritatie van die keren dat hij mij strenger aanpakte dan mijn teamgenootjes. En de periode daarna vanaf de C'tjes. In de overgang van C naar B ging bij mij de knop om. Hij had daarvoor altijd al tegen me gezegd dat het erin zat. Maar tot de C'tjes behoorde ik nooit tot de besten van het team. 'Hoe moet ik dan ooit profvoetballer worden?' Zei hij: 'Wacht nou maar. Het kan snel gebeuren. Vanaf de C1 ging het plots lekker. Zo lekker dat ik er zelf ook in ging geloven. Ik ging uit mezelf meer trainen. Er veranderde gewoon iets in mijn hoofd. Vanaf toen werd ik wel de beste van het team."

Faciliteren

Pierre van Hooijdonk bij zijn rentree in De Kuip als spits van NAC in het seizoen 2005/2006.
Volledig scherm
Pierre van Hooijdonk bij zijn rentree in De Kuip als spits van NAC in het seizoen 2005/2006. © Pim Ras

Sindsdien werken ze fanatiek samen. ,,Niks is te gek", merkt Sydney lachend op als pa opsomt wat ze afgelopen jaren hebben gedaan om hem beter te maken. Pierre: ,,Mijn ouders hebben mij de mogelijkheid gegeven om er helemaal voor te gaan. Daardoor is het mij gelukt profvoetballer te worden. Ik voelde dat dat voor Sydney ook mogelijk moest zijn. Dus zei ik: ik kan en wil het faciliteren. En dan is het aan jou."

Sydney hoort het instemmend knikkend aan. ,,Hij heeft me altijd opties gegeven. De wil om te slagen is er altijd geweest. 'De anderen mogen iets meer talent hebben dan jij', zei hij dan, 'maar jij moet het liever willen dan hen'. Op den duur ga je ze dan toch nog allemaal voorbij." Pierre: ,,En dat zie je nu gebeuren."

Zo vader, zoon.

Tafeltennistafel

Pierre is 48. Sydney 18. Twee laatbloeiers. Twee mannen die begenadigd zijn met een bovengemiddelde trap. Twee voetbaldieren die zich in sociaal opzicht vlotjes staande houden in het glazen huis van koning voetbal. Als ze elkaar de maat nemen op het trapveldje achter hun huis, kan de vader de zoon dan nog de baas? ,,Aan de tafeltennistafel is dat pas gebeurd", moet senior bekennen. 

,,Maar op het voetbalveld spelen we nooit tegen elkaar. Nooit gedaan ook. Wij zijn niet van die dribbelaars. Wij schieten over en weer alleen maar op doel."

Quote

Vroeger was ik te gemakzuch­tig. Als ik een andere trainer gehad zou hebben, iemand die er niet zo kort op zat, had ik het allemaal wel best gevonden. Door hem kon dat nooit

Sydney van Hooijdonk

Vader wijst op de kapotte netten achter het verre doel. ,,Zo hard schiet hij. Niet normaal", klinkt het met onverhulde trots.

Leuk om te horen, maar in huize Van Hooijdonk krijg je volgens Sydney nooit de tijd om te gaan zweven. ,,Vroeger was ik te gemakzuchtig. Als ik een andere trainer gehad zou hebben, iemand die er niet zo kort op zat, had ik het allemaal wel best gevonden. Door hem kon dat nooit." Pierre: ,,Een stukje verslapping kon ik bij een ander nog wel accepteren. Maar niet bij hem."

Het roept de klassieke vraag op of de rollen van vader en trainer zo nu en dan niet met elkaar in botsing komen. De man die Feyenoord in 2002 de UEFA Cup bezorgde, zegt het een terechte vraag te vinden. ,,Ik was nu eenmaal ook zijn trainer. Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Anders was hij nooit ingestroomd in de B-jeugd van NAC." Sydney knikt instemmend. ,,Zo voel ik het dus ook."

Poll

Wat te doen met de eerste divisie?

Wat te doen met de eerste divisie?

  • Wachten totdat er weer gevoetbald kan worden (32%)
  • Per direct stoppen (68%)
733 stemmen