VAR blundert zoals alleen een voetballer dat kan

COLUMNJaren en jaren geleden heb ik me al voorgenomen nooit een kritische noot te schijven over scheidsrechters in met name het voetbal. Niet zolang de heren die tegen een balletje trappen grotere blunders maken dan de mannen (en vrouwen) in het zwart.

Het is onbegrijpelijk dat de voetbalwereld er zelf niet net zo overdenkt. Het moet toch inmiddels duidelijk zijn dat al dat gemekker richting van scheids treurig overkomt. Helemaal omdat de mannen (niet de vrouwen) voortdurend bezig zijn met de boel te besodemieteren met al dan niet doorzichtige schwalbes of geveinsde blessures.

Dat aansteller Steven Berghuis een dikke maand geleden na zijn lachwekkende actie tegen FC Utrecht niet met pek en veren de Kuip is uitgejaagd, bevreemdt me nog altijd. Feyenoord zou de laatste club moeten zijn die dit soort gedrag tolereert. Dat was toch de burcht van mannelijk voetbal. Van helden als Wim van Hanegem, Theo Laseroms en Rinus Israel, die nooit lieten merken dat ze geraakt waren. Hoe hard ook.

Afgelopen week begon een collega van de NOS spontaan een actie om de scheidsrechter nu eindelijk met rust te laten. Hij had zich geërgerd aan het gedrag van de tegenpartij. Ik draag die oproep hier met alle plezier verder uit.

Ondertussen kan ik voor één keer de verleiding niet weerstaan om ook een kritische noot over de arbitrage in de eredivisie neer te pennen. Zoals Anouar Kali zaterdagavond zijn opponent Kristoffer Peterson torpedeerde kan natuurlijk niet. Dat een scheidsrechter de finesses van een dergelijke doodschop ontgaat, kan ik nog begrijpen. Maar dat een videoref met al zijn beeldschermen niet ziet wat heel het land met afgrijzen op het netvlies krijgt en het laat bij een gele kaart, dat snap ik dus echt niet.

Dan blunder je zoals alleen een voetballer dat kan.

a.pertijs@bndestem.nl

Volledig scherm
© Johan Wouters