Volledig scherm
Richelor Sprangers vertrekt vrijdag richting Haïti voor een tweeweekse trip met het nationale jeugdteam. foto Edwin wiekens /pix4profs

Spits Sprangers terug naar het zo gekwelde Haïti

Geen familiebezoek, wel een op voorhand bijzonder weerzien voor Richelor Sprangers. De jeugdspeler van NAC is opgeroepen voor Haïti onder 20 en zit bij de selectie voor de wedstrijden tegen Trinidad & Tobago, St. Lucia en Cuba eind oktober.

Vier is Richelor Louis Charles als hij in Port-au-Prince op het vliegtuig stapt. Samen met zijn één jaar jongere zusje Selena. Op weg naar de andere kant van de wereld. Naar Teteringen. In het liefelijk dorpje trekt hij in bij Tino en Lia Sprangers dat het guitige ventje adopteert. Veertien jaar verder is Richelor een energieke jongeman die op het punt staat door te breken bij NAC én vrijdag voor het eerst in zijn leven terugkeert op Haïti.

De achttienjarige spits en aanvoerder van de A1, in de voorbereiding op dit seizoen vijf goals in twee oefenduels bij het eerste, gaat proef draaien bij het nationale onder twintig team van het door natuurgeweld geteisterde Caribische eiland.
Een op voorhand bijzondere trip. Sinds hij werd weggegeven, is er nooit meer contact geweest met een van zijn acht Haïtiaanse oudere broers of zussen (vier om vier) of zijn biologische ouders. Nooit ook heeft Richelor de ‘Waarom? vraag’ gesteld. "Enigszins uit respect voor mijn ouders. Tino en Lia beschouw ik als mijn vader en moeder. Ik heb een goede opvoeding van ze gekregen, een mooie jeugd gehad in Teteringen en ben nooit gepest.”

Levensgevaarlijk
Zijn geboortegrond wordt eind september voor de zoveelste keer in korte tijd getroffen door een natuurramp. Vers in het geheugen ligt de aardbeving uit 2010 die 2000.000 mensen het leven kost. Orkaan Matthew komt daar overheen. Het dodental is de grens van duizend gepasseerd. Keer op keer wordt het straatarme land gegeseld door de natuur. "Vreselijk om te zien. Ik heb daar familie wonen, hoewel ik geen idee heb hoe het met ze gaat.”

Eind vorig jaar krijgt hij via Facebook een berichtje uit Haïti. In het Frans. De officiële taal op het eiland. "Maar ik spreek geen woord Frans. Geen idee wat ze wilden. Mijn vader heeft het vertaald. Het bleek de voetbalbond te zijn. Ik dacht dat het een grap was.
Toen het serieus werd, heeft mijn zaakwaarnemer Andre Wasiman daarna alles geregeld. Hij gaat mee naar Haïti.”

Lees het hele verhaal woensdag in BN DeStem.