Volledig scherm
© Foto Jan Stads / Pix4Profs

JP: Levensgenieter met Zeeuwse roots voorzien van geelzwart DNA

Een zaterdagochtend een paar jaar geleden. De bus van de NAC-jeugdopleiding staat voor het stadion met draaiende motor ongeduldig te wachten op het vertrek naar Amsterdam. Tijdens de net gehouden bespreking zie ik mijn elftalleider André om de minuut op zijn telefoon kijken.

Géén grensrechter. Terwijl de NAC Breda onder 17 de spullen onderin de bus zet, steken we, als staf, de koppen even kort bij elkaar. Wat doen we? We besluiten toch maar te gaan. Zonder onze vlaggenist zetten we geprikkeld koers richting hoofdstad. Vrijwilliger of niet, als staf zijn we behoorlijk boos om dit onprofessioneel gedrag.

Vlaggetjesdag

De instructie die NAC geeft aan de eigen grensrechters is kristalhelder: éérlijk vlaggen. Punt. Dat deze ultrakorte functieomschrijving bij andere clubs niet altijd geldt, wordt ons geregeld duidelijk. Iedere zaterdag vlaggetjesdag. Om gék van te worden soms. Gelijkspelen in de allerlaatste minuut door een late tegengoal met een sterke lucht van offside. ‘Randje  buitenspel, maar nét niet’, hoorde je dan. Van je eigen vlaggenist! Op dat moment frustrerend, maar in het grotere plaatje terecht. Eerlijkheid duurt het langst. Zelfs in voetbal. 

Toet-toet. Op de ring bij Utrecht scheert een auto voorlangs de bus. Ja hoor, daar zul je ’m hebben. Door het raam zien we het vrolijke gezicht van JP, schaapachtig zwaaiend en ‘sorry’ articulerend met de beide handpalmen naast zijn slaperige hoofd. Tevergeefs proberen we boos te kijken en vooral niét te lachen.

Geelzwart DNA

Aangekomen in Amsterdam gaat hij door het stof. Duizendmaal excuus. De avond ervoor heeft ons eerste eindelijk weer eens de volle buit binnengehaald en dat heeft de supporter JP goed gevierd. Een beetje té goed. Geen wekker gehoord. We besluiten hem de vlag maar niet ter hand te laten nemen vandaag. Verplichte snipperdag voor JP. Deze actie was gelukkig een uitzondering, het typeert wel de liefde voor zíjn club die hij jarenlang diende als vrijwilliger. Het respect voor hem bij de spelers en hun ouders was altijd groot. Levensgenieter met Zeeuwse roots voorzien van geelzwart DNA. 

Vorige week overleed hij plotseling. Quinten en Tessa heel veel sterkte. Jullie vader was een mooi mens. En goudeerlijk.

  1. Zelfs bij de beste supporters van het land is de lach inmiddels van het gezicht verdwenen
    column

    Zelfs bij de beste supporters van het land is de lach inmiddels van het gezicht verdwenen

    3-0! Elf maanden geleden wordt tegen Heerenveen nog een jaar eredivisievoetbal in Breda veilig gesteld. En hoe! Op een zonnige zondagmiddag redt NAC op indrukwekkende wijze zijn geel-zwarte huid. Het gevoel dat overheerst is een gevoel van ongekende trots en intense vreugde. De euforische Yellow Army viert dronken van geluk én met (toen nog) hectoliters Bavaria uitbundig feest. Veilig! Zelfs de Grote Kerk lijkt deze zondag een big smile op haar gezicht te hebben.