Volledig scherm
West-Brabanders Gijs Kluft en Ivo Kalis volgden de Heideroosjes overal; van Horst tot Berlijn. © Pix4Profs/Peter van Trijen

Heideroosjes: de reünie van een punkfamilie

ZEVENBERGEN - Anderhalf uur op elkaar inbeuken bij een concert van de Heideroosjes. Wat is daar in hemelsnaam leuk aan? Ivo Kalis en Gijs Kluft, samen goed voor zeker zestig (!) Heideroosjes-shows, geven het antwoord.

Twee bier alstublieft. En ook maar eentje voor de verslaggever. Want als deze mannen beginnen te lullen over ‘de Rozen’ ben je niet zomaar weg. We spreken de vrienden in Café de Bakkerij in Zevenbergen, het epicentrum van de lokale muziekscene toen Ivo Kalis (36) en Gijs Kluft (30) nog puberende punkertjes waren. De een groeide op in Oudenbosch, de ander in Standdaarbuiten. Ze leerden elkaar echter kennen bij een concert van De Heideroosjes, where else?

Ivo: ,,Het optreden viel net even stil toen ik in mijn ooghoek een 14-jarig jongetje van het podium zag springen. Dat is dom, je moet nóóit stagediven tussen nummers door. Dan is er niemand om je op te vangen.”
Gijs: ,,Wist ik veel. Het was mijn eerste keer!”
Ivo: ,,Ik kon hem nog nét pakken. Zo’n 20 centimeter boven de vloer. Als ik iets later had gereageerd, was hij face first op de grond gekletterd.”
Gijs: ,,Twee weken later kwamen we elkaar weer tegen in Oudenbosch. Ik zei: hey, jij bent die gozer die mij heeft opgevangen bij de Rozen!”
Ivo: ,,Vanaf dat moment gingen we samen naar de Heideroosjes. Van één show, naar vijf shows, naar uiteindelijk zestig Heideroosjes-shows. We reden overal naartoe. Van Breda tot Berlijn, van Amsterdam tot Horst.”
Gijs: ,,Eigenlijk waren we meer supporters dan fans. Ik vergelijk het weleens met uitwedstrijden van NAC [Kluft is supporterscoördinator bij die club]: je stapt in de auto en rijdt helemaal naar de andere kant van het land voor een spelletje van anderhalf uur. Dat doe je niet alleen voor je club of voor je bandje. Ook omdat je het avontuur tof vindt.”
Ivo: ,,Eigenlijk leefden we een soort bandleven synchroon aan de Heideroosjes. We stonden in dezelfde files, stopten bij dezelfde benzinestations, haalden dezelfde rotgeintjes uit. Een soort alternatief muzikantenleven.”

Volledig scherm
De Heideroosjes met v.l.n.r Igor Hobus, Marco Roelofs, Fred Houben en Frank Kleuskens. © Don Crusio

Uitlaatklep

De Heideroosjes ontstonden in 1989 in Horst (Limburg). De band leende zijn naam van Urbanus, die sprak over de fictieve ‘Limburgse hardrockformatie de Heideroosjes’ in een van de sketches. Prima naam voor een échte punkband. Met hun snelle, puntige nummers vlogen de Limburgers uit elke bocht die ze tegenkwamen, gezongen in het Nederlands, Engels en - als het zo uitkwam - Duits. Pinkpop 1996 en de single Klapvee betekende hun doorbraak. 

‘De Rozen’ vonden hun doelgroep vooral aan de rand van de vaderlandse schoolpleinen. Ze hadden een grote aantrekkingskracht op pubers (vooral jongens) die niet bezig waren met gabber, hiphop of Spice Girls. Jongens die er niet echt bijhoorden.

Ivo: ,,Je bent 14. Alles is kut. Je bent te lelijk om meisjes te krijgen. Op school word je gepest. Je begint een negatief beeld van de wereld te vormen. En dan opeens is er een band die teksten schrijft waarvan je denkt: hé, dat vind ik ook! Ze zijn hard, luid en bovendien net zo lelijk als jij. Dat was echt een openbaring.”
Gijs: ,,Ja. De Heideroosjes leerden je om schijt te hebben aan eikels. Om je middelvinger te gebruiken. Noboby know what’s inside my head / inside my head you’re all dead.”
Ivo: ,,Hun shows waren een uitlaatklep. In de pit bij de Heideroosjes kon ik mijn frustraties kwijt. Even alles en iedereen in puin slaan.”
Gijs: ,,Ik vond hun Do It Yourself-mentaliteit ook tof. Het waren dorpsventjes zoals ik, maar met een grote bek kwamen ze een heel eind. Dat motiveerde en inspireerde mij.”

Familie

Ondanks hun hitjes (Sjonnie en Anita! Damclub Hooligan!) zijn de Heideroosjes relatief klein gebleven. Toegankelijk voor hun fans bovendien. Als je een shirtje bestelde, werd die eerst netjes gestreken door de moeder van een van de bandleden. En toen fan Ivo ging trouwen, spraken alle bandleden gezellig een boodschap in voor zijn vrijgezellenfeest. Met deze achtergrond hebben de komende shows van de Heideroosjes iets weg van een familiereünie. Zoals de band het podium weer bestijgt, nemen de fans hun positie op de voorste rij in. Terug op de oude plek, zoals vóór breakupjaar 2012.

Ivo: ,,Met die breakup had ik het best moeilijk destijds. Ik zat zelf nog best in de knoop en was mijn uitlaatklep kwijt. Pas later begon ik het te begrijpen. Vooral toen ik het boek KAAL van zanger Marco las.”
Gijs: ,,De bandleden wilden gewoon iets anders; een gezinsleven, nieuwe projecten. Dat begreep ik wel. Als puber ben ik met de Heideroosjes opgegroeid, vervolgens ben ik er samen met hen weer uitgegroeid. Het was mooi geweest.”
Ivo: ,,Ze zijn op het juiste moment gestopt, denk ik. Het lijkt me beter als er geen doorstart komt na deze reünie. Dan wordt het een soort Doe Maar.”
Gijs: ,,Ik hoop dat ze dit vooral doen omdat ze het vet vinden. Ze gaan echt geen nieuw publiek meer aanboren. Die zaal staat straks gewoon vol met dikke dertigers.”
Ivo: ,,Desalniettemin zal de pit snoeihard zijn, reken maar.”

Volledig scherm
De Heideroosjes in de jaren negentig. © Ron Kruit

Zanger Marco Roelofs en bassist Fred Houben van De Heideroosje over de reünieconcerten.

Marco: ,,We zagen elkaar na de breakup nog nauwelijks, behalve op de jaarlijkse ‘ouwekoeienbarbecue’ met band en crew.”
Fred: ,,De laatste keer merkte iemand van de crew op dat het in 2019 dertig jaar geleden is dat de band is opgericht. Zou het niet leuk zijn als...?”
Marco: ,,Alles viel samen. Bij Fred en Frank zijn de kinderen uit de luiers, Igor zit als ‘drum tech’ bij Epica nog in het wereldje en ik heb ook mijn plek gevonden als programmeur bij popzaal Effenaar in Eindhoven.”
Fred: ,,We hebben eerst stiekem een paar keer gerepeteerd. Het ging vanzelf. De drummer tikte af en de rest kwam er vanzelf uit. Echt bizar.”
Marco: ,,Oude klassiekers als Klapvee en Tering Tyfus Takketrut gaan we zeker spelen. De shows zullen voor fans een trip down memory lane worden.”
Fred: ,,Ook zij kregen hun eerste kinderen. Misschien kunnen de oudsten zelfs wel mee naar het concert!”

De Heideroosjes: 26 januari in De Melkweg, Amsterdam en 2 februari in AB, Brussel. De band speelt ook op Paaspop.