Volledig scherm
PREMIUM
© Richard Koek

Arnon Grunberg: Een goed mens zijn, is in essentie toch je aanpassen

InterviewArnon Grunberg (47) schaamt zich nergens voor - maar dat geldt alleen als hij schrijft. Een gesprek over zijn nieuwe roman, zijn donkere kant en zijn kinderwens. ,,Falen als vader, dat lijkt me het gruwelijkste wat je kan overkomen.’’

Arnon Grunberg is net terug van een korte vakantie in Montreal met zijn petekind van 14 jaar. In vakanties is veelschrijver Grunberg niet zo goed; er is altijd wel werk, nietsdoen kan hij niet. Hij zou het dit jaar rustiger aan doen, maar behalve dat hij wat minder heen en weer vliegt tussen Amsterdam en woonplaats New York is daar ook al weinig van terechtgekomen. Zijn officieuze zoon, kind van een goed bevriende ex, kan het des te beter, niksen. Lastig, vindt hij die lethargie van pubers. Hoe ga je daarmee om?

Grunberg heeft een manier gevonden om een jongen van 14 uit zijn doffe onverschilligheid te ‘charmeren’, vertelt hij. Ze zijn in Canada naar de botanische tuinen geweest - er is heus echt vakantie gevierd. Maar opvoeden, grenzen stellen, het blijft ingewikkeld. ,,Dat je dingen moet afdwingen waar je zelf ook maar half in gelooft. Als hij tegen mij zegt: ‘Jij hebt je school niet afgemaakt, waarom moet ik dat wel?’ En voortdurend dat corrigeren - een politieagentachtige bezigheid die mij niet zo heel erg ligt.