Volledig scherm
© Jean-Pierre Jans

Van deze kroepoek blíjf je eten bij de borrel

Voor jou getestBij de rijsttafel of als borrelhap, van goede kroepoek blijf je snaaien. Onze kenners van de Indonesische keuken proeven zeven zakken.

Welk geluid maakt een chipje als je het doormidden breekt? ‘Krak’? ‘Knap’ misschien? Indonesiërs houden het op ‘krrrrroepk’, zo demonstreert Betty van Bokhoven van de Indonesische kookstudio De Sawa in Delft - het proeflokaal van vandaag - met klinkende tongval. Krrrrroepk!

De jury
Betty van Bokhoven (65): Culinair geweten van De Sawa: een Indonesische kookstudio en eethuis.
Allard Sieburgh (48): Kok, sommelier en productontwikkelaar. Met schoonmoeder Betty runt hij De Sawa.
Pascal Jalhay (49): Sterrenchef. Bundelde in Baru Belanda recepten van de beste Indonesische koks.
Danny Jansen (39): Bekend van 24Kitchen, homemadechefs.nl en kookboeken als Wokking Lekker.

Vandaar de naam kroepoek dus. In Indonesië is men dol op dit soort luidruchtige lekkernijen. Je vindt er varianten van pinda’s, rijst, cassave, melindjoenoten, aardappel, banaan, kippentenen, zeekomkommer en nog veel meer ingrediënten.

In Nederland is vooral kroepoek udang geliefd, van gemalen garnaal en tapiocameel. ,,Het is niet normaal hoeveel kroepoek er doorheen gaat als we eters hebben’’, bevestigt chef Allard Sieburgh, die samen met schoonmoeder Betty aan het roer staat van De Sawa. ,,Het voorgerecht is amper opgediend of er is alweer een mandje leeg.’’

Zelf kroepoek maken vergt tijd. Want het deeg moet worden gestoomd, in chipjes worden gesneden (die lange plakken zijn spielerei van de afhaalchinees), gedroogd en gefrituurd. De supermarkt ligt dan ook vol met kant-en-klaarvarianten, waaronder veel zakken met het stempel Java, Bali of Jakarta. Wie heeft opgelet met topografie, maakt eenvoudig het onderscheid. ,,Naarmate je verder naar het oosten gaat, worden de specerijen heter’’, legt Van Bokhoven uit. ,,Maar elk eiland kent talloze familierecepten met grote verschillen in kruiding.’’

Nadat de rendang op een laag pitje is gezet, de spekkoek is weggelegd en zelfs met tegenzin afscheid is genomen van de pot sambal op tafel, proeft het panel blind een kleine dwarsdoorsnede van het schap. Zeven kroepoeks; allemaal van garnaal, maar wisselend gekruid.

Direct is duidelijk dat het Indonesische erfgoed danig is aangepast aan de Hollandse voorkeuren, zoals ook de sambal-, en satésausproeverij in deze rubriek al eens pijnlijk duidelijk maakten. ,,Wat een bleekscheetjes’’, zegt chef Danny Jansen van Home Made Chefs. ,,Kroepoek mag best een bruin randje van de olie hebben. Da’s alleen maar lekker.’’

Ook veel van de gekruide varianten verraden zichzelf al op het oog. ,,Ze zijn door een bak coatingpoeder gehaald, in plaats van dat de kruiden in het beslag zijn meegebakken’’, merkt sterrenchef Pascal Jalhay op. ,,Dit zou een Indonesiër nooit opdienen. Helemaal verhollandst.”

Lichterlaaie

Het mondgevoel van kroepoek moet volgens het panel bros en knapperig zijn. Vooral Albert Heijn en Go-Tan voldoen uitstekend aan deze wens. De chipjes van het Zeeuwse Wilthagen breken daarentegen te stilletjes in tweeën en blijven papperig aan de tanden plakken. Wel zijn de garnalen duidelijk aanwezig. Qua geur tenminste. In de mond is het ziltige zoetje ver te zoeken.

Ook in de overige zakken treden de garnalen te veel op de achtergrond. Niet dat de kruiding nu zo overheersend is. De Java- en Bali-kruiden van Lidl en Jumbo proeven respectievelijk als bouillon- en paprikapoeder. Prima dooretertjes voor bij de borrel, dat is het punt niet. ,,Maar het zijn de labradors onder de kroepoek’’, aldus Jansen. ,,Wel heel veilig allemaal.’’

Alleen Samasaya toont zich een pitbull. Wat heet: deze pikante kroepoek zet het gehemelte in lichterlaaie. Qua smaak het meest interessant, vindt het panel. Maar zo gortig gepeperd dat zelfs onze kenners na een paar chipjes genoeg hebben. Jalhay: ,,Dit kruimel je toch ook niet even lekker over de gadogado.’’

De uitslag

Go-Tan, naturel
Vier sterren
€1,21 per 100 gram
Je proeft slechts een verre echo van garnaal. Textuur en mondgevoel zijn echter dik in orde: luchtig en toch knapperig. Een dienstbare kroepoek, aan te bieden bij menig gerecht.

Samasaya, krupuk pedis
Vier sterren
€2,07 per 100 gram
Krokant, bros en met de kruiden in het deeg (geen poederjas). Wel zo pikant dat de garnaal amper meer te proeven is en je al snel naar bluswater moet grijpen.

Albert Heijn, Indonesisch gekruid
Vier sterren
€1,25 per 100 gram
Kruimelt lekker weg, zonder papperig te worden. Mild gekruid, en een goed evenwicht tussen zoet en zout. Niet zo uitgesproken qua garnaal, maar een waar dooretertje.

Lidl, Java
Drie sterren
€0,99 per 100 gram
Typisch Hollandse knabbelkroepoek. De kruiding proeft als aangezoete bouillonpoeder en de hardere structuur doet denken aan Nibb-it-chips. Prima voor de borrel, niet voor de rijsttafel.

Jumbo, Bali
Drie sterren
€1,24 per 100 gram
Ietwat dikke, doch brosse chipjes. Een hint van chili- en cayennepeper, maar veel te mild voor het Bali-predikaat. Waardoor je wel zo een bakje leeggraait.

Conimex Saté
Drie sterren
€1,45 per 100 gram
Vol van smaak, met een tikje pit en een bescheiden schooltje garnaal in het kielzog. Helaas te massief van structuur en kleverig tussen de tanden.

Wilthagen, Zeeuwse Kroepoek
Twee sterren
€2,41 per 100 gram
Toffe verpakking, ambachtelijk ogende chipjes en een geur die veel garnaal belooft. Helaas roept de smaak gedachtes op aan reuzel. Bovendien een taaie tandenplakker.