Volledig scherm
Jan en Ella Emaar: al zeventien jaar tussen hun alpaca's. © in de buurt

'Lang nagedacht over alpaca's? Welnee, we waren direct verliefd'

Jan en Ella Emaar zijn trendsetters. Toen de meeste mensen zeventien jaar geleden nog niet eens wisten wat een alpaca was - laat staan hoe je het uitspreekt - hadden zij de eerste twee al in hun wei staan.

Of ze daar toen heel lang over nagedacht hebben? Ella: ,,Welnee. We waren meteen verliefd. Die uitstraling is zo leuk en ze zien er zo knuffelbaar uit."

Wie weleens over de Oud-Cromstrijensedijk rijdt tussen Strijen en Klaaswaal heeft ze vast gezien bij de boerderij van Jan en Ella. De twee hadden al geiten en schapen en vóór de alpaca's overwogen ze eigenlijk om herten te nemen. Ella: ,,Maar die springen. Dan moesten we wel heel hoge hekken neerzetten."

Tijdschrift

Tot ze in een tijdschrift zagen dat een kennis alpaca's fokte. ,,Toen we bij hem gingen kijken, hebben we er direct twee van hem gekocht. Ondertussen lopen er precies dertig in de wei."

Volledig scherm
Alpaca's © COR DE KOCK

Jan en Ella zouden best geld kunnen verdienen met de wol en het fokken van alpaca's. ,,Maar daar beginnen we niet aan. Dat is nooit het doel geweest. Het levert niets op, ze kosten alleen maar geld", aldus Jan.

Hobby of niet, alpaca's moeten geschoren worden. In het begin deed Jan dat zelf. ,,Maar alpaca's zijn veel sterker en eigenwijzer dan schapen. Die blijven echt niet zomaar even liggen. Dus dat kostte per dier anderhalf uur. Nu hebben we hulp.”

Bij alpaca's draait het om de looks, maar Jan en Ella geven daar niet om. ,,Bij ons hoeft het niet zo perfect. Er worden alpacashows gehouden, maar dan zijn sommige dieren niet mooi genoeg of is de wol niet showwaardig. Dan nemen wij weleens alpaca's over."

Na een paar jaar alpaca’s houden, dient zich een probleem aan. Jan: “De mest gooiden we in de groene container, tot we een brief van het RAD kregen dat ze het niet meer wilden afnemen. We moesten op zoek naar een andere oplossing. Blijkt dat mest van alpaca’s ontzettend vruchtbaar is. Een boer in Strijen bemest zijn land ermee. Elke week breng ik daar een vrachtje. Win-win situatie dus. ”

Misverstanden en stereotypen

We hoeven trouwens niet bang te zijn dat de alpaca’s onze richting op spugen. Ze spugen praktisch nooit naar mensen, vertelt Jan. “Ze zijn eerder schuw naar mensen toe. Ze spugen wel naar elkaar, maar alleen als er eentje in de weg staat bij het eten. Maar hulpeloos zijn ze zeker niet. Toen onze hond een pup was ging hij eens onder het hek door. Dat laat hij nu wel uit z’n hoofd. Alpaca’s zijn heel beschermend. In een noodsituatie slaat er één alarm, de anderen sluiten de indringer in en proberen ‘m te slaan. Er worden weleens alpaca’s ingezet om lammetjes en kippen tegen vossen en honden te beschermen. Ze zijn totaal niet bang en jagen de roofdieren weg.

“Het grootste misverstand dat mensen hebben is dat het een soort kleine lama’s zijn” zegt Jan, bijna verontwaardigd. “Alpaca’s zijn juist een grappig mengelmoesje. Ze zijn familie van de kameelachtigen, herkauwen als een koe, worden geschoren als een schaap en daarnaast gebruiken we namen zoals hengst en merrie zoals bij paarden.”

Speelse acrobaten

En af en toe moeten de alpaca’s even hun energie kwijt. “Als op een zomeravond de zon ondergaat, krijgen ze weleens de kolder in de hun kop. Dan springen ze met vier poten omhoog. We hebben ook twee grapjassen die proberen onder een hek door te kruipen en naar een wei te gaan waar ze eigenlijk nog niet mogen komen. Soms lukt het ze nog ook. Ze hebben allemaal een naam. Vooral Spaanse namen. En eentje is Klaas genoemd, naar Klaaswaal.” Ella weet precies wie wie is. Jan weet de namen wel, maar niet welke alpaca erbij hoort. Ella: “Niet dat ze ernaar luisteren hoor, daar zijn ze veel te eigenwijs voor.”