Hilde had al twee zonen en wilde per se een dochter. Samen met haar man trok ze naar een gynaecoloog die zaadcellen naar een Amerikaans bedrijf stuurde waar ze gesorteerd werden. Alleen de vrouwelijke bleven over. Hilde werd in Gent geïnsemineerd.
Volledig scherm
PREMIUM
Hilde had al twee zonen en wilde per se een dochter. Samen met haar man trok ze naar een gynaecoloog die zaadcellen naar een Amerikaans bedrijf stuurde waar ze gesorteerd werden. Alleen de vrouwelijke bleven over. Hilde werd in Gent geïnsemineerd. © Photo News

Koste wat het kost een dochter: ‘Ik stuurde zaad naar Amerika, ik dacht niet meer rationeel na’

Ze hadden samen al twee zonen. Hij had er ook al twee uit zijn eerste huwelijk. En dus moest en zou hun derde kind een dochter worden. Hilde, haar echte naam is bekend bij de redactie, en haar man deden aan family-balancing: ze grepen zelf in bij het geslacht van hun baby. Zijn zaadcellen reisden daarvoor naar Amerika. ,,Nu denk ik soms: wat heb je toch gedaan?”

  1. De dood bespreken: ‘Soms is het voor een kind genoeg om te weten dat een tante ze opvangt’

    De dood bespreken: ‘Soms is het voor een kind genoeg om te weten dat een tante ze opvangt’

    In de afgelopen twee jaar zijn veel kinderen meer dan normaal geconfronteerd met de dood; denk aan de Covid-19-pandemie en de oorlog in Oekraïne. Waar de dood voor de meeste kinderen geen onderwerp van gesprek is, krijgen ze hier nu wel mee te maken via het nieuws, in gesprekken op school of thuis. Dat maakt het belang voor ouders om met hun kroost te praten over de dood des te groter, zegt rouwdeskundige Hanne van Willigenburg.