Volledig scherm
Wim van Leest

Eindelijk een gezicht bij zo'n automobilist die op het allerlaatste moment wil invoegen

Van de week kreeg ik er eindelijk een gezicht bij, bij zo’n automobilist die op het allerlaatste nippertje wenst in te voegen pal voor een zogeheten verdringingsstrook.

Het was in die bocht waar je vanaf de A16 de A58 richting Etten-Leur op rijdt. Het was druk en je kon al van een afstandje zien dat de auto’s op die afslag zowat bumper aan bumper reden.

Inhalen had totaal geen zin, beseften de meeste weggebruikers die braaf achteraan in de rij aanschoven.

Op die ene na dan. Die haalde iedereen in en eiste vervolgens zijn zelfverkozen plek op in de trage stoet auto’s. De wagens erachter moesten allemaal remmen.

Het zijn van die momenten waarop je als tot de snelweg veroordeelde forens eventjes scheldt op die anoniem gebleven hufter die nog eventjes meent te kunnen voordringen en die zich waarschijnlijk veilig waant in de beschutting van zijn voertuig. Nadien sukkelden we verder richting Etten-Leur.  De auto die nog gauw had ingevoegd, reed twee wagens voor me, ook op de eerste afslag naar Etten-Leur.

Daarna ging ie rechtsaf waar ik ook rechtsaf moest en vervolgens, net als ik een fractie later, weer naar rechts, richting Trivium. Ik besloot de auto te blijven volgen tot op de parkeerplaats, want ik wilde wel eens zien wat voor gejaagd type er achter het stuur vandaan zou komen.

Er stapte een vrouw van middelbare leeftijd uit. Een onopvallende verschijning die eenmaal uit de auto geen enkele haast bleek te hebben.

Even overwoog ik haar aan te spreken en te vragen naar het waarom van haar manoeuvre, maar ik liet dat toch maar achterwege. Onbegrip zou waarschijnlijk mijn deel zijn geworden en ik voelde nog iets te veel verhoogde adrenaline van een half uurtje vertoeven op de snelweg.

Bovendien was de dag mooi en nog jong. Ik besloot me niet druk te maken. Compassie leek me uiteindelijk toch beter dan agressie.

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Er is een bouwvak,
maar geen 'nieuwsvak'
    PREMIUM

    Er is een bouwvak, maar geen 'nieuws­vak'

    Maandag zit het er weer op. De zomervakantie. Inmiddels landen de eerste collega's hier weer voorzichtig op de klep. Met een lekker kleurtje, sommigen wat vakantiekilootjes zwaarder, in elk geval allemaal weer met een volle batterij. En nadat iedereen alle belevenissen heeft gedeeld, constateren we dat we weer een zomer zijn 'doorgekomen'. Volgens sommigen bestaat komkommertijd niet, in de regio-journalistiek is de zomer echter wel een 'taaie periode'.
  2. Soixante neuf: het is meer iets voor zon- en feestdagen
    column

    Soixante neuf: het is meer iets voor zon- en feestdagen

    Nu de Tour de France is afgelopen, wilde ik het eens met u over de Franse toer hebben. De Franse toer is de ouderwetse uitdrukking waarmee men het seksuele tijdverdrijf soixante neuf omschrijft. Er kleeft sowieso iets Frans aan deze activiteit. In het deftige Duits heet het französicher Verkehr of Duettbläserei, de volkse variant is Tuten und Blasen. Al in de Kamasutra, het 2000 jaar oude Indische leerboek voor pasgetrouwde stellen, werd het aangeduid als specialiteit: iets voor de fijnproever. Het is duidelijk geen alledaagse vorm van geslachtsgemeenschap, meer iets voor zon- en feestdagen.