Volledig scherm
Uitbater Dimitrios Santos in zijn Griekse restaurant Thalassa in Roosendaal. foto Chris van Klinken/het fotoburo

Grieks in overvloed

Restaurant Thalassa zet zijn gasten flinke porties voor. En zo lekker dat het allemaal op gaat.

Als de eerste gang verschijnt, kijken we elkaar meteen prettig verrast aan. Mijn tafelgenote vanwege de mediterrane oogopslag van slanke ober Gianni en zijn aanstekelijke mix van Grieks, Engels en Nederlands; ik door een minstens even indrukwekkende, andere Griekse specialiteit: de selectie klassieke, koude voorgerechten. De schaal – een portie voor één persoon – heeft de omvang van een koud buffet, groot genoeg om het Griekse rugbyteam een dag te voeden. Het giga-bord ligt boordevol voedzame salades, gemaakt met onder meer tonijn, pittige kazen, olijven en de beroemde Griekse kruiden- en knoflookyoghurt: tzatziki.

We vinden het eigenlijk jammer dat we vooraf ook een tartaar van rauwe zwaardvis met avocado hebben besteld. De delicate smaken in het cocktailglas verzuipen bijna onder de smakelijke maar machtige, romige saus. Het tussengerecht, vier flinke, gebakken stukken pijlinktvis, is simpel maar goed van smaak en mals bereid. Thalassa is een nieuw Grieks restaurant met een moderne, en ondanks zijn grootte best gezellige uitstraling. Bij binnenkomst vreet de bedrijfsleider je bijna op, zo overrompelend is de Griekse gastvrijheid. Opvallend blauw licht tegen het plafond geeft de met pilaren geschraagde eetruimte (15o couverts) een zwoele, Middellandse Zee-uitstraling, precies zoals de uit Griekenland overgevlogen binnenhuisarchitect het bedoeld moet hebben.

Het fotobehang toont witte zandstranden, Griekse tempels en het beroemde vulkaaneiland Santorini, waar onze uitstekende rode wijn vandaan komt. De fles van het huis Atlantis doet erg denken aan een goede wijn uit de beroemde Spaanse Ribera del Duero, een compliment. Thalassa heeft een fraaie klimaatopslag vol met dit soort onverwachte Griekse wijnjuweeltjes. Nogal wat anders dan de hectoliters harsige retsina’s die de Griekse vreetschuren van weleer als ontstoppingsvloeistof door onze kelen spoelden. Het restaurant is sowieso een soort Griek-plus, want behalve puur inlandse grill-, vlees- en visgerechten, suflaki’s, suzuki’s en wat dies meer zij, prijken er tal van traditionele mediterrane schotels op de kaart, zoals risotto met truffel en gestoofde lamspoot, klassiekers die erg in zwang zijn in de moderne wereldkeuken.

Dit aanbod wordt nog eens aangevuld met een specialiteitenmenu. Charmante Gianni - daar is hij weer - vraagt beleefd wanneer we gereed zijn voor de hoofdgerechten. Dat zijn alfa, een botermalse, precies naar wens gegaarde T-bonesteak met yoghurtsaus en beta, een klassiek Griekse juvetsi: een pilav-achtige, rode rijstschotel met zachte stukjes van Nieuw-Zeelandse lamshaas: opnieuw van goede kwaliteit en smaak. De afmeting van het langwerpige bord slaat alle records: zowat een halve meter smullen, genoeg voor een weeshuis.

We moeten er hartelijk om lachen. En alles gaat op! Bij het met aardbeien en olijven opgetuigde ijs trakteert het huis op een kruidige dessertwijn van Santorini, een godendrankje dat veel weg heeft van een Pedro Ximénez-light. Bedankt Gianni. Dan valt ineens het euro-kwartje. Merkel, Sarkozy, Balkenende en de hele Europese gemeenschap kunnen stoppen met zoeken.Wij hebben het Griekse lek boven! Het zijn niet de belabberde Atheense politici of de corruptie die het land aan de rand van de financiële afgrond hebben gebracht.

Het spreekwoordelijke lek zit in Roosendaal, aan de Bloemenmarkt 9. Als alle Grieken tenminste zulke grote hoeveelheden lekker en betaalbaar eten serveren als onze vriendelijke Griekse Casanova, móet dit land wel failliet gaan.

BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Eten