Volledig scherm
PREMIUM
Naaisters aan het werk in een fabriek in Bangladesh © AP

Hoe de Nederlandse modesector misstanden in buitenlandse fabrieken probeert te verdrijven

Een groeiend aantal Nederlandse modebedrijven maakt bekend waar en hoe zij hun kleding laten produceren. WE Fashion is een van de ketens die haar klanten op haar website laat zien met welke fabrieken ze samenwerkt en hoeveel naaisters daar werken. ,,Dit hoort bij het bedrijf dat we willen zijn.”

Directeur Joris Aperghis van WE Fashion is trots op de stap die zijn bedrijf heeft gezet, nu zijn handtekening onder de Transparency Pledge prijkt. Ondertekenaars van het manifest, een initiatief van arbeids- en mensenrechtenorganisaties, beloven plechtig om openlijk te communiceren over de fabrieken en de landen waar de kledingstukken worden gemaakt.

WE Fashion is niet het eerste modebedrijf én niet het laatste dat daar werk van maakt. G-Star Raw, Zeeman en C&A gingen het bedrijf al voor. Ook Nederlandse ketens als Marlies Dekkers en Hema kiezen hiervoor. ,,Alleen maar goed dat de Nederlandse modesector vrij massaal kiest voor meer openheid”, vindt Aperghis. ,,Gezamenlijk kunnen we echt iets doen om de arbeidsomstandigheden in landen als Bangladesh te verbeteren, als piepklein bedrijf is dat een stuk lastiger.”

  1. Hoe Marcel honderden Nederlanders een heerlijk avondje bezorgt
    PREMIUM

    Hoe Marcel honderden Nederlan­ders een heerlijk avondje bezorgt

    Nee, hij gooit ze niet door de schoorsteen, maar bezorgt zijn 250 tot 300 Sinterklaaspakjes netjes aan de deur. Als de mensen thuis zijn tenminste. Pakketbezorger Marcel Helling (47) is één van de vijfduizend pieten van PostNL die vanavond het heerlijk avondje voor miljoenen Nederlanders mogelijk maakt. Zijn stoomboot is de Mercedes Sprinter, die deze dagen tjokvol heerlijks zit. De bestemming: tuindersdorp De Lier, het Westland.