Volledig scherm
Voor even op het verpauperde Stationsplein in Etten-Leur. ‘Ik vertrek’, een houten kunstwerk van Martin Wijngaards. © Martin Wijngaards

Wat doet die piemel op het Stationsplein van Etten-Leur?

Serie Station Etten-LeurETTEN-LEUR Een serie over mensen, treinen en gebouwen. Over het Stationsplein waar álles gaat veranderen. Afl. 15: de kunstenaar.

Hij kreeg al snel de politie op zijn dak. Die zag kunstenaar Martin Wijngaards op het Stationsplein sjouwen met een groot houten kunstwerk en nam poolshoogte. Wat hij daar precies van plan was?

Politiebureau

De Etten-Leurenaar liep meteen in de gaten aangezien hij dat pal voor de deur van het politiebureau deed. Maar hij was toch al van plan te vertrekken. Mét zijn creatie uit lindehout. 

Volledig scherm
Beeldend kunstenaar Martin Wijngaards: ‘Kunst móet.’

,,Zo heet ook dit beeld dat ik maakte uit die boomstam. Ik vertrek. Maar ik wilde gewoon even kijken hoe mooi hij hier zou staan, op de plek waar het vroegere waterkunstwerk is verdwenen. Zo'n plein verdient na de opknapbeurt toch een kunstwerk. Hoeft niet per se een werk van mij te zijn, hoor. Maar wél kunst.” 

Niet dus. In ieder geval komt er nog geen kunst in de reconstructieplannen van de gemeente Etten-Leur voor.  Het plein krijgt nieuwe bestrating, stenen bankjes, ultramoderne verlichting, verse bomen en strakke parkeervakken, maar geen kunst.

De nu 72-jarige Wijngaards vat dat voor geen meter. ,,Er valt zoveel goede kunst te zien. Etten-Leur heeft tal van kunstenaars die waanzinnig mooie dingen creëren. Maak daar gebruik van. Daar is vast een of ander subsidiepotje voor en anders is er best een financier te vinden. Sommige kunst hoeft zelfs niks te kosten.”

Quote

Een beetje meer passie voor de kunst in Et­ten-Leur zou niet verkeerd zijn

Martin Wijnaards, beeldend kunstenaar

Eilandkunst

De voormalige timmerman die kunstzinnig werd gevormd door de broeders van St. Louis verwijst naar zijn  beeldende kunst op het eiland in de gemeentelijke visvijver bij de Hoge Neer. Daar staat al geruime tijd een werk van zijn hand: The happy tumbler. Een zwierig houten beeld dat boven het struweel uitkomt. ,,Heb ik met mijn vrouw met een bootje daar naartoe gebracht. Het zou er een paar maanden blijven staan, maar we zijn alweer drie jaar verder.”

Penis of wortel?

Waar zijn werk Ik vertrek definitief komt te staan, moet nog blijken. De uit lindehout geschapen kerel met de vrolijke snoet moest Martin recent nog uit een feestzaal in Wouw verwijderen, omdat mensen er aanstoot aan namen. Zij stoorden zich aan de grote wortel op heuphoogte, maar volgens kunstenaar Wijngaards beschikten zij over ietwat vunzige fantasie.

,,Zij zien een penis, maar daar zit  echt een stuk wortel van een Etten-Leurse lindeboom die van zijn zijn plek af moest. Daarom heb ik er de volgende tekst bij geschreven:

‘Ik vertrek. Er was geen plaats meer voor mij. Met alle kracht trek ik mijn wortels en roots mee, om voort te kunnen bestaan!’  

,,En zo is het. Dat bedoel ik”, zegt Wijngaards over zijn werk en toewijding. ,,Een beetje meer passie voor de kunst in Etten-Leur zou niet verkeerd zijn. De gemeente moet zorgen voor kunst op het Stationsplein.”