Mei Wah in Etten-Leur: open, maar ter overname

Serie Station Etten-LeurETTEN-LEUR - Een zomerserie over mensen, treinen en gebouwen. Over een buurt waaraan veel mankeert, maar waar álles gaat veranderen. Afl. 4: restaurant Mei Wah.

De lichtbak boven de ingang is aan diggelen. Passerende treingangers vragen zich af of de zaak nog wel open is. Symbolisch voor Specialiteiten Restaurant Mei Wah. Het Singaporese echtpaar Hsia, al ruim dertig jaar de uitbater, slijt er zijn laatste dagen. De zaak, eigendom van een horecavastgoed Bibitor, staat al geruime ter overname. 

Fameus

Voor het vernieuwde Stationsplein staat al een lunchroom met een groot terras en nieuwe bomen ingetekend, maar voorlopig zijn Lb (65) en zijn vrouw Bl (60) nog niet weg. ,,We willen met pensioen, het is wel genoeg geweest", lacht hij op een bank naast een bananendoos met de boekhouding erin. ,,We willen met de kleinkinderen gaan spelen", vult zij aan vanachter de balie. 

(tekst loopt door onder foto)

Volledig scherm
Het Singaporese echtpaar Lm (65) en Bl (60) Hsia runt al ruim dertig jaar restaurant Mei Wah op het Stationsplein Etten-Leur. © Pix4Profs/Marcel Otterspeer

Nummer 481

Hartelijke mensen. Hun Mei Wah was ooit een trekker van jewelste, fameus om zijn Indonesische rijsttafel nummer 481. Maar de tand des tijds heeft het restaurant niet ongemoeid gelaten. Nog maar zelden zitten er groepen achterin de zaal, doorgaans melden zich louter nog afhalers aan de zijingang. 

Quote

We willen met pensioen, met de kleinkinde­ren spelen

Echtpaar Hsia, restaurant Mei Wah
Volledig scherm
Restaurant Mei Wah, naast het station van Etten-Leur: de lichtbak is kapot gewaaid. © John Bas
Volledig scherm
Ter overname: Mei Wah, naast station Etten-Leur © Horecamakelaardij Knook & Verbaas

,,Het is lastig tegenwoordig. Onze vier kinderen wonen ver weg, zijn afgestudeerd en wilden andere dingen. En het is moeilijk om steeds nieuw personeel te vinden. Maar we hebben het hier altijd heel fijn gehad. Hard werken, altijd zes dagen, maar je moet leven hè.” 

Te laat

Dat er nu eindelijk wordt geïnvesteerd in een verfrissing van het Stationsplein, komt voor Lb en Bl te laat. Zij hebben de puf en het geld niet om nog mee te doen aan die make-over . ,,Dan had alles hier veel eerder moeten gebeuren”, verzucht hij. ,,Wij zijn nu te oud", zegt zij. Het is wachten. Wachten op iemand die betaalt voor hun plek en de inventaris. ,,Dan kunnen wij stoppen en heeft een ander hier toekomst.”

Thérères du Bois van horecamakelaardij Knook & Verbaas hoopt voor het echtpaar Hsia dat snel een goede gegadigde komt opdagen en hen uitkoopt. Zodat ze van een welverdiende oude dag kunnen genieten. ,,Dat is nu het belangrijkste voor deze mensen. Daarna volgt de invulling wel. Daarover zijn gesprekken gevoerd met de gemeente Etten-Leur. Het is daar een ideale plek voor een combinatie van een snelle shop en leuke lunchplek. Maar wel kwaliteit: het moet een verrijking van de binnenstad zijn.” 

Volledig scherm
In de plannen voor het Stationsplein Etten-Leur staat (rechtsmidden) een horecabedrijf met groot terras ingetekend op de plek waar nu nog restaurant Mei Wah draait. © gemeente Etten-Leur
Volledig scherm
Van het restaurantgedeelte in Mei Wah wordt nog maar weinig gebruik gemaakt. De meeste klanten zijn afhalers. © Pix4Profs/Marcel Otterspeer