Volledig scherm
Het station Etten-Leur anno 1910, aan de perronkant. © collectie Marius Broos

Hoe een station tussen Etten en Leur belandde

Serie Station Etten-LeurETTEN-LEUR - Een zomerserie over mensen, treinen en gebouwen. Over het Stationsplein waaraan veel mankeert, maar waar álles gaat veranderen. Aflevering 9: het oude station.

Het liefst hadden de gemeentelijke bestuurderen twee treinstations gewild, in 1854. Eentje voor Etten en eentje voor Leur. Maar daarvoor was geen geld. Nadat aanvankelijk het baanvak vanuit Roosendaal op Vossendaal eindigde vanwegen een dwarsliggende grondeigenaar, kwam er eind dat jaar toch een écht station. 

Strategisch

De bouwplaats was strategisch bepaald, tussen beide dorpen in, enkele honderden meters aan de rechterkant van waar het station nu ligt.

Daar, in buurtschap de Baai, werd aanvankelijk met enig feestelijk vertoon het traject Roosendaal - Etten-Leur geopend en een half jaar later het stuk Etten-Leur - Breda. Pas dertig jaar later  kwam er een spoorverdubbeling met name vanwege de uitbouw van de lijn Vlissingen - Venlo. Het goederenemplacementje was er vooral voor hout, cement, kolen en kunstmest waar veel lokale bedrijven van  afhankelijk waren. 

Kippenhok

Die paar reizigers konden aanvankelijk terecht in een pandje met de omvang en de uitstraling van een kippenhok (12 x 6 meter). Pas in 1886 begon het op een behoorlijk  stationsgebouw te lijken, met een wachtruimte, kantoor, berging én een bovenwoning. In 1913 volgde nog een uitbreiding, toen aan de linkerkant een dienstwoning voor de stationschef werd aangebouwd.  

(tekst loopt door onder foto)

Volledig scherm
Zo kwam je in 1910 aan bij het toenmalige station tussen Etten en Leur. © collectie Marius Broos

Het was de tijd dat je tussen twee bomenrijen met enig grandeur van en naar het station liep.  En de ooit zo gewenste tweede halte 'Leur’ kwam er zelfs ook. Bij de spoorwegovergang Vaartkant-Lichttorenhoofd, naast de wachterswoning op nummer 11.

Quote

Toen reizigers konden kiezen voor de auto of de bus, was het pleit beslecht

Marius Broos, spoorkenner

De magere jaren dertig gingen ook aan de spoorwegen niet voorbij. Terwijl er veel minder goederen te vervoeren vielen, kozen bedrijven ook nog eens voor de snellere weg. Reizigers richting Roosendaal of Breda konden inmiddels ook op de autobus stappen. De NV Nederlandsche Spoorwegen schrapte een fors aantal onrendabele lijnen én 144 kleinere stations. Inclusief dat van Etten-Leur voor personenvervoer, op 15 mei 1938.

Sluiting

Mensen konden niet meer in- of uitstappen aan de Stationsstraat.  Het goederentransport op die plaats ging nog wél door, tot 1972. Het voormalige stationsgebouw was toen al gesloopt. Na de officiële sluiting kreeg Etten-Leur pas in 1965 na veel soebatten weer een heus NS-station, zoals dat er nu nog staat. 

Volledig scherm
Het oude station Etten-Leur bezien vanaf het goederen-emplacement. © C. Lohmann/collectie Stadsarchief Breda