Volledig scherm
Links Carmen en rechts Giel, vrijwilligers van stichting De Herberg. In het midden 'meubelstuk' Elly. © Jacques Hendriks

De warme herbergbus

Hartje Breda‘God heeft jou lief!’ staat op een bus naast het NAC-stadion. Voetbal als nieuwe religie, denk je dan meteen? “Welnee, sport is al net zo lang religie als het christendom. De Romeinen hadden het al over brood en spelen”, zegt Giel Vermeulen in de bus. 

Buiten is het grauw en heerst de typische kilte van een maandagmiddag in oktober. Binnen brandt een straalkacheltje en staat een pan met soep op het vuur. Giel en Carmen van den Berg zijn vrijwilligers van de Bredase stichting De Herberg en ontvangen kwetsbare mensen met koffie, soep, een broodje en vooral een luisterend oor. “We willen een huiskamer zijn voor degenen die geen huiskamer hebben”, orakelt Giel.

Voorheen stond de bus aan de Slingerweg bij daklozenopvang ’t IJ, sinds enige tijd is deze parking hun stekje. Elke maandag en zaterdag. “En op vrijdag zitten we in het Annahuis aan de Haagweg.”

Carmen en Giel zijn er niet op uit om zieltjes te winnen, maar doen dit werk wel vanuit hun geloof. “In 2008 dacht ik: in de kerk hoor je altijd ‘heb je naaste lief’, maar wat doe ik zelf nou eigenlijk voor mijn naasten”, vertelt Carmen. “Ik besloot om écht wat te gaan betekenen voor mijn medemens en kwam zo bij stichting De Herberg, waar Wim Kant in 2002 mee begonnen is.”

Veel van hun gasten zijn verslaafd. Zeker aan de Slingerweg kon het er daardoor wel eens heftig aan toe gaan. “In het begin vond ik dat heel eng”, bekent Carmen. “We zijn allemaal kinderen van God. Allemaal gelijk en toch allemaal uniek”, zegt Giel. “Alleen hebben sommigen een verkeerde afslag genomen. En of je nou verslaafde bent of dealer, je bent allebei slachtoffer.”

Giel grossiert in prachtige uitspraken. Hij komt uit een gezin met liefst veertien kinderen. En dus weet hij: 'Een moeder is zo gelukkig als haar ongelukkigste kind'. Een nadenkertje. En: 'In het paradijs heeft niet iedereen, maar niemand een Mercedes. Want dat betekent dat je elkaar nodig hebt." 

Een bekende komt binnen, Elly. De begroeting is amicaal. “Het is altijd gezellig. Ik kom hier ook al zo lang, ik ben geen deelnemer, maar een meubelstuk”, lacht ze en neemt plaats.

Elly krijgt een kom soep en een broodje, wij stappen even later met een warm gevoel de bus uit. “Fijne dag, Gods zegen”, roept Carmen bij het uitzwaaien.

De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag en vrijdag in uw krant. 

In samenwerking met indebuurt Breda