Volledig scherm
© Pix4Profs/Edwin Wiekens

Roosendaal ontwaakt voorlopig nog niet uit kampioensroes: ‘Het is een grote feestende massa’

Roosendaal promoveerde afgelopen zondag naar de tweede klasse. Op bezoek bij VVR werd weliswaar met 1-0 verloren, maar door de blamage van stadsgenoot RBC (6-0 nederlaag) kon de equipe van Peter Sweres de titel niet meer ontgaan. ,,We gaan een week feesten.”

Volledig scherm
Roosendaal-trainer Peter Sweres © Marcel Otterspeer / Pix4Profs

Wie een aantal maanden geleden zijn geld op de ploeg van Sweres zette, was raar aangekeken geweest. Roosendaal leek in een kansloze positie te zitten. ,,We keken tegen een achterstand van negen punten aan. RBC leek gevlogen. Maar toch bleven we scherp als ploeg. We dachten weliswaar: ‘Het kampioenschap is niet meer zo reëel’, maar wilden wel de druk erop houden.”

En toen werd in het andere deel van Roosendaal onrustig. De onrustige vulkaan RBC barstte uit. ,,Dat speelde ons in de kaart. RBC ging steeds meer steken laten vallen. En dan was er nog een voorval in Steenbergen, wat ze twee punten mindering opleverde. Langzamerhand konden we ze ruiken. En kwam het geloof terug. Bij de eerste mogelijkheid grepen we onze kans.”

Songfestival

Met als gevolg dat Roosendaal, daags na de victorie van Duncan Laurence in Israel, eremetaal voor het grijpen had. Sweres leefde rustig naar de dag van de waarheid toe. ,,Zaterdagavond kwam ik makkelijk in slaap. Nederland had net het songfestival gewonnen en ik leefde er ontspannen naartoe. Maar toen ik zondagmorgen wakker werd, was het gevoel anders. Je bent toch al de hele week met die dag bezig.”

Met zijn rijke schat aan ervaring wist Sweres wat er gevraagd werd. ,,Iedereen in je spelersgroep gaat er anders mee om. Het zijn geen wedstrijden als normaal. Hier heb je een jaar voor gewerkt. De een heeft een ontspannen koppie, de ander is hartstikke nerveus. Mijn taak was om de groep relaxed, maar scherp te krijgen.”

Volledig scherm
© Pix4Profs/Edwin Wiekens

Ondanks een vurige openingsfase ging de druk er bij de Roosendaalse lijstaanvoerder snel af. Zeker nadat voor de tweede keer oorverdovend kabaal vanaf de kant oplaaide. ,,RBC kwam al vroeg op achterstand. Het gejuich van de supporters kregen de spelers uiteraard ook mee. Dat nam de druk van het ‘moeten’ weg. Dat kon je ook merken aan ons spel. We probeerden de boel scherp te houden, maar iedereen wist dat het binnen was.”

Genieten

De laatste minuten van het duel gingen voorbij in een roes voor Sweres en zijn ploeg. ,,Hoe dichter bij het einde, hoe meer je gaat genieten. Eerst kwam mijn assistent me al feliciteren, toen de leider en daarna de verzorger. In het veld wezen mijn spelers elkaar er ook op dat ze moesten gaan genieten van het moment. Je leeft toe naar het laatste fluitsignaal.”

Volledig scherm
© Pix4Profs/Edwin Wiekens

Na een aantal teleurstellende seizoenen was de euforie na het fluitsignaal enorm. ,,Bestuursleden stonden met tranen in de ogen, spelers waren geëmotioneerd en om ons heen creëerde zich een feestende mensenmassa. De club heeft jaren in een mindere periode gezeten en de titel is een beloning voor iedereen.”

Trot

Trots onderging Sweres de festiviteiten. ,,Onderweg in de bus naar Roosendaal was het een groot feest. En bij de club werden we grandioos ontvangen. Dan zie je wat het losgemaakt heeft. Dat heeft de ploeg ook verdiend. Er is een bepaalde hechtheid ontstaan, met deze titel als beloning.”

Uiteindelijk ging het feestgedruis door tot diep in de nacht. En langer. ,,Ik was half vier in de nacht thuis. En maandag zijn we weer verder gegaan. En de komende dagen zal dat doorgaan. Tot en met zondag. Dit zijn namelijk de allermooiste dingen om mee te maken. Een kampioenschap, na een jaar hard werken, doet wat met je.”

Volledig scherm
© Pix4Profs/Edwin Wiekens