Volledig scherm
Timber Wolf, gray wolf, foto ter illustratie © Shutterstock

Woeste wolf

COLUMNVergeet  de Siberische beer,  die is hier maar een paar dagen. Peanuts vergeleken met een dier dat pas echt aan een opmars bezig is in ons land: de wolf. Afgelopen week werd er weer eentje gespot  in het westen van Gelderland. 

Steeds vaker steken ze vanuit het oosten de grens over. De vraag is niet langer 'wanneer komt ie naar Nederland', maar 'wanneer spotten we de eerste roedel?' 

Bij ons thuis wordt alles wat met wolven te maken heeft, aandachtig gevolgd. Onze hond, een rasechte chien de rue,  lijkt volgens zijn baas op een klein uitgevallen versie van het majestueuze dier.  Slaat nergens op, maar ik laat mijn vriend in die waan. 

Als het aan hem ligt, zouden we elk jaar naar noordwest Spanje op vakantie gaan, aangezien dit een gebied is waar de wolvenpopulatie relatief groot is. Hij is lang niet de enige wolvengek. 

Wolf van Walsoorden

Begin deze eeuw waren we in Zeeuws-Vlaanderen en West-Brabant in de ban van de Wolf van Walsoorden, later ook bekend als de Waaslandwolf. Het beest, waarschijnlijk ontsnapt uit een privé-dierentuin in Vlaanderen, had ons een jaar lang in zijn greep. Een collega beweert nog altijd dat hij indertijd het roofdier doodleuk de Expresweg ter hoogte van Hulst zag oversteken. 

Zo'n knuffelwolf was het overigens niet, het beest doodde meer dan zestig schapen en er waren heel wat boeren die hem liever dood dan levend zagen. Begin 2001 kwam het bericht van de politie dat de Waaslandwolf niet meer leefde. Bewijs hebben we nooit gezien, maar daarna is hij nooit meer gesignaleerd. Het enige wat herinnert aan zijn wilde avonturen is een biertje: Waase Wolf en een basketbalclub: de Wase Wolven.  

Fascinatie

Waar komt onze fascinatie voor deze viervoeter toch vandaan?  We herkennen veel in het dier,  aldus de kenners. De wolf leeft in een roedel en is dus een bijna menselijk, sociaal, vriendelijk familiedier. Dat zijn wij ook, wij leven ook in groepen. En de wolf is wantrouwig naar andere soorten, net als de mens.  En zo'n groot en sterk dier heeft iets spannends, zeker als ze gaan janken. 

Ik hoop dat de wolf binnenkort verder het land intrekt en zijn weg vindt in de West-Brabantse bossen.  Nog even en we hebben het over de Schrik van Schijf of de Woeste van Wernhout. Dan is niet de beer maar de wolf los. 

Volledig scherm
Column Sanne Schelfaut © Marcel Otterspeer
BN DeStem gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement