Volledig scherm
Time-Out Jan Martens © Jan Martens

Terecht dat de Spaanse tv beelden van het gehavende en half ontblote achterwerk van Fabio Aru toonde

Langs de kant van de weg zit een man. Met zijn kont tegen de stoeprand steunt hij op zijn linkerhand, terwijl hij met een blik over zijn rechterschouder probeert te zien hoe groot de schade aan zijn achterkant is.

Zijn fiets ligt naast hem. De pijn die hij voelt spat van de tv-beelden. Terwijl hulpverleners toesnellen, toont een herhaling wat er gebeurd is. We zien een fiets door de lucht vliegen en twee wielrenners tegen de grond gaan.

Verdwaasd
Een van hen staat rap weer op en rijdt verder. De ander blijft wat verdwaasd zitten, wordt overeind geholpen en start dan een tirade richting zijn toegesnelde ploegleider.

Verbaal Italiaans mitrailleurvuur is luid en duidelijk te horen in de huiskamers van de Europese wielerliefhebbers.

Onbarmhartig
Als de man weer op zijn fiets zit, zoomen de camera’s in de Ronde van Spanje onbarmhartig op hem in. Op zijn aan flarden gescheurde koerspak en op zijn gehavende, meer dan half ontblote achterwerk.

Wij kennen deze man. Hij maakte de voorbije jaren naam door regelmatig met zijn tong bijna over zijn stuur over de finish te komen. Of er naar toe te rijden. Op die manier bracht hij vorig jaar in de Tour de France de onaantastbaar geachte Chris Froome zelfs nog even aan het wankelen. 

Dumoulin
Hij was ook degene die in de Vuelta van drie jaar geleden met de eindwinst ging lopen, toen Tom Dumoulin er in de voorlaatste rit doorheen zakte en de kans om zijn eerste grote ronde te winnen zag verdampen.

Quote

Hij maakte de voorbije jaren naam door regelmatig met zijn tong bijna over zijn stuur over de finish te komen

Fabio Aru dus. Sardijn, knokker en de gedoodverfde opvolger van Vincenzo Nibali in zijn vaderland Italië. Al steekt zijn erelijst nog flink af bij die van de Haai van Messina.

Excuses
Aru schrok achteraf zelf van zijn woedeuitbarsting na zijn val en bood op twitter in het Italiaans én in het Engels zijn excuses aan. Maar op de sociale media ging het toen al lang niet meer daarover. 

Er werd vooral getwitterd over het feit dat de Spaanse televisie het gewaagd had om beelden van zijn gehavende en grotendeels ontblote lijf te tonen. Het zou de sport in diskrediet brengen.

Risico's
Onzin natuurlijk. Die beelden, hoe lelijk ook, moeten juist getoond worden. Om te laten zien wat de risico’s van deze loodzware sport zijn. 

Ik geef toe, het deed pijn aan mijn ogen en als liefhebber had ik het liever ook niet gezien. Maar als het niet getoond wordt maken we de sport mooier dan die is. En dat moeten we helemaal niet willen.