Volledig scherm
Jef Rademakers © peter van trijen/pix4profs

Soixante neuf: het is meer iets voor zon- en feestdagen

columnNu de Tour de France is afgelopen, wilde ik het eens met u over de Franse toer hebben. De Franse toer is de ouderwetse uitdrukking waarmee men het seksuele tijdverdrijf soixante neuf omschrijft. Er kleeft sowieso iets Frans aan deze activiteit. In het deftige Duits heet het französicher Verkehr of Duettbläserei, de volkse variant is Tuten und Blasen. Al in de Kamasutra, het 2000 jaar oude Indische leerboek voor pasgetrouwde stellen, werd het aangeduid als specialiteit: iets voor de fijnproever. Het is duidelijk geen alledaagse vorm van geslachtsgemeenschap, meer iets voor zon- en feestdagen.

Mij hangt overigens een feestdag boven het hoofd. Volgende week ben ik jarig. En jawel, ik word 69. Lang heb ik gedacht dat ik deze iconische leeftijd niet zou halen. Ik ben nogal zwaarmoedig van aard. Bovendien heb ik niet altijd als een monnik geleefd en Koning Alcohol overvloedig in ere gehouden. Maar maandag is het toch zover. Op je 69ste verjaardag ga je je zeventigste levensjaar in. Eindelijk mag ik me bejaard voelen.

De ervaring heeft geleerd dat voor de mannelijke leden van mijn familie rond de 70 het einde in zicht komt. Mijn ene grootvader heeft de 50 niet eens gehaald. Die had zoveel sterkedrank ingenomen, dat hij bijna letterlijk ontplofte. In de buurt van zijn graf mag nog steeds niet gerookt worden. Mijn andere opa, die er overigens ook niet in spuugde, haalde nipt de 70. Mijn vader en zijn broer, beiden evenmin geheelonthouders, overleden toen ze voor in de 70 waren.

Ik profiteer weliswaar van een uitstekende (Vlaamse) gezondheidszorg, maar de natuur laat zich niet dwingen. Het zit in mijn genen. Dus ik ga ervan uit dat voor mij nu ook het laatste decennium is aangebroken. Ik zit als het ware in de laatste rechte lijn naar de meet. Het leven is een koers die je niet kunt winnen. Zelfs niet met doping . . .

Op 13 augustus is het zover: mon anniversaire! Geen bloemen, gaarne heilige missen. En zeker niet langskomen, want u staat voor een gesloten deur: mijn vrouw heeft een tripje naar Frankrijk geboekt.

  1. Het geheim van de glazen koepel
    PREMIUM
    column

    Het geheim van de glazen koepel

    Koopzondag in Eindhoven. Ik had nooit door het centrum moeten gaan. Overal dames met frisse kleurspoelingen in hun korte koppies en mannen met naar bier snakkende buiken. Een kleuter van een strompelgezin voor me krijgt een meltdown en besluit op straat te gaan liggen. Helemaal geen slecht idee. Zittend op het Catharinaplein naast Dynamo kijk ik omhoog, weg van de verveelde gezichten, naar mijn zen-baken. De koepel van winkelcentrum Heuvel.