Volledig scherm

Column: Wij vrouwen

Wij vrouwen zijn de laatste jaren goed bezig, al zeg ik het zelf. Langzaam maar zeker veroveren wij de wereld. Dat werd tijd. Als wij nu niet snel onze engelenvleugels uitslaan en de plekken innemen die ertoe doen, is het over en uit voor alles en iedereen.

Het wordt racen tegen de klok om te redden wat er nog te redden valt, om funeste besluiten terug te draaien die in de loop der eeuwen steevast door mannen gemaakt zijn. Oorlog, ontbossing, overbevissing, overbevolking, opwarming van de aarde: allemaal de schuld van mannen. Zij hebben het immers altijd voor het zeggen gehad.

Denk je eens in: een wereld zonder mannen, hoeveel vredelievender zou die zijn! Wraakbeluste machtsmachines als IS zouden niet bestaan, jongetjes niet verkracht door priesters, meisjes niet besneden, auto’s niet opgeblazen. Bewijzen? Vorig jaar telde Nederland 595 vrouwelijke gedetineerden, tegenover 10.365 mannelijke.Deze CBS-cijfers tonen onomstotelijk aan dat wij vrouwen 17 keer betere mensen zijn.

Moet ik verder gaan? Waarom is Poetin een man en Merkel een vrouw? Waarom is liefde een vrouwelijk en haat een mannelijk woord? Motorclubs bestaan alleen uit kerels, en zie hoe misdadig het er daar aan toegaat, de ene afrekening na de andere.

Natuurlijk, wij vrouwen zijn ook niet altijd lieverdjes, wij roddelen graag en wij lakken onze nagels achter het stuur. Maar wij hakken geen hoofden van rompen af, wij plaatsen geen kernraketten.
Doordat wij inmiddels hoger zijn opgeleid dan mannen, nemen wij binnenkort ook topposities in. Onze bonussen schenken wij vanzelfsprekend aan de armen en hulpelozen.

Rest de vraag of het goed is om mannen helemaal uit te schakelen. Een groot gedeelte kunnen wij missen als kiespijn. Maar de paus mag blijven en de mijne kan ik niet missen. Hij kookt elke dag.

  1. Moerdijk mocht dan een vissersdorp zijn, vis werd er amper gegeten
    COLUMN

    Moerdijk mocht dan een vissersdorp zijn, vis werd er amper gegeten

    Mijn vader was een visserman. Hij verdiende de kost op het Hollandsch Diep met het vangen van paling, bot en spiering. Ik maakte dat eind jaren zestig van nabij mee, toen dat water arm aan vis was geworden. De paling die je er ving, was amper nog geschikt voor menselijke consumptie. Hij zat vol met al de chemische troep die zich op de bodem van het Hollandsch Diep had verzameld. Paling leefde in en van die bodem.