Volledig scherm

Column: Kabelbreuk

Als wij pakweg dertig jaar geleden aan de goeroe van ons stamcafé vroegen naar zijn gemoedstoestand, was zijn gebruikelijke reactie: ‘Geen geld, geen wijven, geen videorecorder...’


Zo voel ik mij ook een beetje, sinds een dag of vier. Ik weet niet hoe het bij u is, maar in mijn wijde omgeving pakken ze deze zomer enorm uit met het vervangen van allerlei leidingen, bestratingen en weet ik veel wat nog meer. Daarnaast zijn overal kluskoningen bezig met de renovatie van hun woningen en versperren containers de stoepen.

Bezig Breda bouwt, daar zou zo maar een SBS-programma uit voort kunnen komen. Natuurlijk is het goed dat alles er straks weer pico bello uitziet en dus neem ik de dagelijkse hindernisraces op de fiets maar voor lief.

Minder leuk is dat ik maandag thuis van het ene op het andere moment geen televisie, radio én internet meer had. Dus ook geen mogelijkheid om thuis te werken én geen Avondetappe of lekker langzame detective op de buis.

’s Middags had ik een langdurig onderhoud met een juffrouw van de kabelmaatschappij, die mij keurig de vragen stelde, die op het briefje voor haar neus stonden. ‘Zit de stekker in het stopcontact?’ ‘Zet u het modem eens uit en weer aan.’ ‘Wat ziet u nu op uw tv?’ ‘Niets, want ik heb u al drie keer gezegd dat niets meer werkt...’

Donderdagmorgen kwam een vriendelijke monteur langs. Die het euvel ontdekte! Niet eens een oververhit buitenkastje. Nee, bij een van die werkzaamheden in de buurt heeft iemand per ongeluk mijn kabel geraakt. Daar kon deze monteur mij niet mee helpen.

Daarom komt vandaag iemand anders die kabel vervangen en zóu daarna alles gewoon moeten functioneren. Fijn. Kan ik de Tour kijken, Lewis, Midsomer Murders. Oh nee, ik moet thuis wérken, weekenddienst.

Tenzij iemand die kabel weer...

  1. Moerdijk mocht dan een vissersdorp zijn, vis werd er amper gegeten
    COLUMN

    Moerdijk mocht dan een vissersdorp zijn, vis werd er amper gegeten

    Mijn vader was een visserman. Hij verdiende de kost op het Hollandsch Diep met het vangen van paling, bot en spiering. Ik maakte dat eind jaren zestig van nabij mee, toen dat water arm aan vis was geworden. De paling die je er ving, was amper nog geschikt voor menselijke consumptie. Hij zat vol met al de chemische troep die zich op de bodem van het Hollandsch Diep had verzameld. Paling leefde in en van die bodem.