Een bewoner van De Blauwe Kamer aan de Galderseweg in Breda, op de achtergrond de woongroepen.
Volledig scherm
Een bewoner van De Blauwe Kamer aan de Galderseweg in Breda, op de achtergrond de woongroepen. © De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio

Wie helpt De Blauwe Kamer in Breda door de crisis heen, nu de dagbesteding wegvalt?

BREDA - Op De Blauwe Kamer in Breda verblijven ruim honderd visueel en verstandelijk beperkte bewoners die geen bezoek meer mogen ontvangen. De situatie voor deze zeer kwetsbare groep is uitermate schrijnend, ook voor familie en medewerkers. Zeker nu de dagbesteding is weggevallen.

Directeur Erik van Ginhoven van De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio, gelegen aan de Galderseweg, slaakt een noodkreet. Als er bedrijven zijn die kunnen helpen in de sfeer van een dagactiviteit voor de ‘geïsoleerde’ bewoners zou dat ‘geweldig’ zijn. ,,Dan moet je denken aan iets om in te pakken, versnipperen van documenten, folders vouwen.” 

Kleine werkjes

Of, vervolgt hij: ,,Dingen in doosjes doen. Van die kleine werkjes, dolgraag.” En als iemand met een draaiorgel langs kan komen, zou dat prachtig zijn, voegt hij eraan toe. ,,Zodat de cliënten er vanuit de woongroep, vanuit het raam van kunnen genieten. Of een poffertjeskraam die ons een dagje kan komen versterken. Iets van vermaak, iets om even iets leuks te beleven. Daar zouden we heel erg blij mee zijn.” 

Pittige doelgroep

De oproep schetst de doelgroep waar De Blauwe Kamer hart en ziel in steekt: visueel en verstandelijk beperkten, in die combinatie. Er wonen 106 cliënten in woongroepen die 24-uurszorg nodig hebben. De jongste is 14 jaar en de oudste 77 jaar. De instelling biedt daarnaast ook begeleiding aan kinderen en jongvolwassenen die nog thuis wonen (flexzorg, 65 cliënten). 

,,Een pittige doelgroep”, zegt Van Ginhoven. Het gaat om zeer kwetsbare mensen. ,,Het valt niet mee als je één van je zintuigen niet kan gebruiken. De meesten zijn blind, of zien bijna niets, minder dan dertig procent. Het gaat dan al snel om de veiligheid van de woonomgeving, en goede begeleiding. Elk onverwacht geluid komt hard aan, dan volgt een schrikreactie. Onze cliënten hebben bijzondere zorg nodig.”

De dierenweide op De Blauwe Kamer, zoals die in gebruik was voor de verspreiding van het 
 coronavirus.
Volledig scherm
De dierenweide op De Blauwe Kamer, zoals die in gebruik was voor de verspreiding van het coronavirus. © De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio

Van Ginhoven: ,,De impact van het coronavirus is groot. We hebben de dagbesteding moeten sluiten. Alle activiteiten gebeuren nu binnen, in de woongroep. We proberen voor zoveel mogelijk dagritme te zorgen, om daar zo creatief mogelijk mee om te gaan. Aan de andere kant moeten we het risico op een kruisbesmetting zo klein mogelijk houden.” 

Inmiddels is bij een eerste volwassen cliënt sprake van symptomen van corona, de organisatie speelt daar direct op in. Er is een afdeling vrijgemaakt: ,,We kunnen hier besmette cliënten opvangen, er staat een speciaal team klaar van mensen met een verpleegkundige achtergrond.”

Directeur Erik van Ginhoven van De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio
Volledig scherm
Directeur Erik van Ginhoven van De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio © De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio

Het is meer dan improviseren, vervolgt de directeur: ,,Het is continu doorschakelen naar nieuwe scenario’s. Bezoek mag niet komen, cliënten kunnen meestal niet naar huis.” Het terrein van De Blauwe Kamer ligt op een prachtige, verscholen plek in het bos, aan de rand van het Markdal. 

De bezetting is stevig: 291 medewerkers en 22 stagiairs. De meeste medewerkers werken op de woon- en dagbestedingsgroepen en krijgen ondersteuning van specialisten: van een bewegingsagoog, fysiotherapeut, ergotherapeut tot de logopedist en mondhygiënist. 

Quote

We zijn terecht gekomen in een wereld van Skype en videobel­len, om contact te houden met de familie

Erik van Ginhoven, Directeur De Blauwe Kamer/Koninklijke Visio

En er is een schooltje op het terrein voor 62 leerlingen, noodgedwongen dicht. Zoals ook de dagactiviteiten gestopt zijn: het huisorkest, het onderhoud in de tuin en van de dieren, knutselwerkjes maken, post bezorgen op het terrein, de receptie een handje helpen. 

Van Ginhoven: ,,We zijn terecht gekomen in een wereld van Skype en videobellen, we proberen op de woongroepen zoveel mogelijk i-pads beschikbaar te stellen om contact te kunnen houden met de familie. Dit vraagt heel veel, van de cliënten, medewerkers en van de familie. Maar we moeten de richtlijnen volgen.”

Extra wrang

De situatie is schrijnend, zegt hij. Zoals die ook ingrijpt bij andere zorginstellingen. Wat het extra wrang maakt is dat deze zorggroep moeilijk of niet kan begrijpen wat er speelt. 

,,Het is triest. Dit grijpt enorm in in de leefomgeving, we beseffen dat het buiten houden van bezoek een heel zware maatregel is.” Aan de andere kant: er is vaak begrip van familie, van ouders, zegt hij. ,,We moeten nu eenmaal het risico op een kruisbesmetting zo klein mogelijk houden.”

Wie kan de helpende hand bieden?

Wie hulp kan bieden aan De Blauwe Kamer in Breda kan terecht bij ronaldkrijnen@visio.org of op het centrale nummer 088-5858002.

Ook de beschikbaarheid van alle beschermingsmiddelen is een zorg: van een schort, spatbril tot mondkapjes. Directeur Erik van Ginhoven: ,,We hadden enorme tekorten. We hebben toen een actie ontketend, samen met het personeel. Benaderen van iedereen die met die materialen werkt, van de nagelstudio, kunstenaarswereld tot de tandarts. Dat had succes. We kunnen nu weer even vooruit.” 

Koninklijke Visio biedt aan 1700 cliënten (flex)zorg en dagbesteding, op veertien locaties in het land. Behalve in Breda zijn er ook vestigingen in onder meer Rotterdam, Stramproy, Grave en in Vught waar woonzorginstelling De Vlasborch is gevestigd. Verder telt de organisatie twintig locaties voor revalidatie en advies, vijf scholen en een aantal ambulant begeleiders op andere scholen. www.visio.org.

‘We zijn blij dat Wally thuis is’

Cor (69) en Dymphie Kieboom (66) uit Raamsdonksveer hebben twee weken geleden hun zoon Wally (49) naar huis gehaald, nu De Blauwe Kamer door de uitbraak van het coronavirus op slot zit voor familie van de bewoners. Wally wilde graag thuis zijn, bij zijn ouders.

Cor: ,,Ik had hem aan de lijn, hij klonk terneergeslagen. ‘Als je wilt, halen we je op’, zei ik.” Dymphie: ,,We mochten niet meer op bezoek komen. Ik ben blij dat hij thuis is. Als er wat was, als hij ziek was kwam hij ook altijd naar huis.” Vanaf zijn zevende ging Wally naar school op De Blauwe Kamer, tot zijn 25e. Op en neer rijden met speciaal vervoer. Daarna is hij er definitief gaan wonen. Aan een oog is hij blind, met het andere oog ziet hij minder dan tien procent, en hij is verstandelijk beperkt.

Cor: ,,Gelukkig niet in ernstige mate, hij heeft leren lezen en schrijven. Hij zit wel met zijn motoriek. Een pen vasthouden gaat moeilijk, maar hij kan wel typen. Het toetsenbord kent hij uit zijn hoofd. Hij kan lopen, maar als de weg ongelijk is ziet hij dat niet, dan hou ik hem aan zijn arm vast. In het donker ziet hij helemaal niks. Hij zit nog weleens op de laptop, met een loupe.” Dymphie: ,,Nu is hij oké, hij doet zijn ding. Af en toe gaan we een eindje lopen. Het gaat goed met hem.”

Cor: ,,Het is wel een verandering ja, Wally weer thuis. Maar aan de andere kant mogen we nog van geluk spreken. Het is een makkelijke jongen, nooit vervelend. Ik werk tussendoor, voor mezelf, in de bouw. Dymphie is thuis. Het is pijnlijk voor ouders die hun kind nog op De Blauwe Kamer hebben wonen. Wij zitten in een bevoorrechte situatie.”

Ze zweren bij de opvang in De Blauwe Kamer: ,,We komen daar al zo lang. We doen veel vrijwilligerswerk.” Zij achter de bar van het ontmoetingscentrum, hij in de keuken: ,,Er staat een hele grote frituur, frikandellen bakken. En we helpen bij uitstapjes. Wally vermaakt zich wel. Hij zit nu op de ipad, streetviewen vindt hij leuk.”

Cor en Dymphie Kieboom verzorgen hun zoon Wally (49) die normaal gesproken op De Blauwe Kamer woont nu thuis. Wally is visueel en verstandelijk beperkt.
Volledig scherm
Cor en Dymphie Kieboom verzorgen hun zoon Wally (49) die normaal gesproken op De Blauwe Kamer woont nu thuis. Wally is visueel en verstandelijk beperkt. © Pix4Profs/René Schotanus

In samenwerking met indebuurt Breda