Volledig scherm
Herdenking in de Bredase stadsbus 7 naar Heusdenhout. © Geert Nijland

Om 20.00 uur zet buschauffeur Martin de motor uit

BREDA - Er waait een kille bries door het station van Breda als buschauffeur Martin Siemerink om klokslag 19.45 uur lijn 7 naar de wijk Heusdenhout in gang zet. ,,Ik ben tegen achten op de Heerbaan. Dan gaat de motor uit voor de dodenherdenking’’, zegt hij.

Zijn jongere collega Richard Jongkamp, student aan de BUas Hogeschool (voorheen het beter bekende NHTV), is vlak daarvoor vertrokken naar het Belgische Meersel-Dreef. ,,Ja, ik sta om 20.00 uur twee minuten stil in Meersel-Dreef. Ik denk niet dat er dan veel mensen in de bus zullen zitten, maar als het wel zo is en het zijn Belgen dat leg ik wel even uit dat er in Nederland Dodenherdenking is.’’  

Indrukwekkend

Het is voor Jongkamp de eerste keer dat hij dienst heeft tijdens Dodenherdenking. ,,Ik vind het goed om stil te staan bij de Tweede Wereldoorlog. Zelf stond ik eens op een druk station toen het twee minuten stil was. Ik vond het indrukwekkend.’’

Woordvoerster Suzan van Beek van busvervoerder Arriva zegt dat alle bussen van de maatschappij aan de herdenking meedoen. ,,Er doen zich nooit incidenten voor. De Dodenherdenking nemen de mensen toch heel serieus’’, zegt zij.

Chauffeur Martin Siemerink weet uit ervaring dat de bus stilzetten niet altijd even eenvoudig is. ,,Als je op de Brabantliner naar Utrecht rijdt, moet je de herdenking wel goed plannen. Je kunt de bus niet zomaar op de vluchtstrook stilzetten.’’ 

Maar de voormalige chauffeur van profwielerploegen rijdt nu op een stadslijn. ,,Nu levert de herdenking geen probleem op. Een minuut vantevoren waarschuw ik de passagiers door de intercom dat we twee minuten stil gaan staan.’’ 

Heerbaan

Eenmaal op de Heerbaan aangekomen, is het zover. Er zit een handvol mensen in de bus. Tommy Vogels (25) en zijn vriendin Romée van Gent hebben begrip voor de vertraging. ,,Ik vind het fantastisch. Het is goed om bij de slachtoffers van oorlogen stil te staan. Ik zei net bij de bushalte nog tegen mijn vriendin: het is zo Dodenherdenking. Benieuwd hoe dat gaat in de bus’’, zegt Vogels. 

Als de bus de reis net weer heeft voortgezet op weg naar het station drukt een oude vrouw op het stop-knopje. Met moeite loopt ze naar de deur om uit te stappen. Op de vraag of ze de doden ook heeft herdacht, knikt ze bevestigend. ,,Dat doe ik altijd. Ik heb een Poolse vader. Nog voor mijn geboorte sneuvelde hij in de oorlog.’’

In samenwerking met indebuurt Breda