Het regenboogzebrapad in Breda, toen de kleuren nog niet waren vervaagd
Volledig scherm
Het regenboogzebrapad in Breda, toen de kleuren nog niet waren vervaagd © Else Loof&BN DeStem

In Breda verschiet de zebra van kleur

columnEén van mijn beste vrienden op de middelbare school was homo. Dat wisten wij allemaal. Alleen hijzelf niet. Hij ontdekte het pas jaren later.

Er zat ook een lesbisch meisje in mijn klas. Althans, dat dacht ze zelf. Tot ze verliefd werd op een jongen en wij haar zoenend op een feestje aantroffen. ,,Ach, dan ben ik maar bi”, verkondigde ze laconiek. Wij vonden het best.

Gepest

Zover ik me herinner zijn zij allebei nooit gepest. Homo, hetero, bi, het maakte ons allemaal niks uit. Het was domweg geen issue. Maar misschien hadden wij wel gewoon een leuke school.

Natuurlijk leerden wij dat het ook anders kon. Dat homoseksualiteit vaak niet werd geaccepteerd. Dat er in sommige landen de doodstraf op stond. Maar dat ook in Nederland discriminatie voorkwam.

De middelbare school ligt inmiddels al ver achter me. Maar de tolerantie tegenover de lhbt-gemeenschap nam gedurende de jaren niet af. Integendeel lijkt wel.

Nashville-verklaring

Deze week overhandigden aanhangers van de Nashville-verklaring een petitie aan de Tweede Kamer. In dat streng-christelijke pamflet staan harde, negatieve oordelen over homo’s en transgenders.

Kamerleden die de petitie in ontvangst namen hulden zich als protest in roze kleding en liepen hand in hand.

Net als die Kamerleden wil ook Breda uitstralen dat iedereen welkom is. Ongeacht culturele achtergrond en seksuele geaardheid.

Regenboogzebrapad

In Breda ligt daarom sinds juli 2018 een regenboogzebrapad in het Valkenberg. Dat staat voor diversiteit en moet passanten even laten nadenken over de noodzakelijke acceptatie van lhbt’ers.

Helaas koos Breda niet voor al te bestendige verf. Keer op keer blijken de regenboogkleuren te vervagen. Tijd, zo oordeelde het college eind vorige week, om op zoek te gaan naar een meer duurzaam alternatief symbool.

Vervagende grenzen 

Best jammer, vind ik. Ik vind die vervagende kleuren wel wat hebben. Want moet het niet juist zo zijn dat tegenstellingen tussen mensen langzaam verdwijnen? Dat de grenzen vervagen en het er voor niemand toe doet of iemand homo of hetero is?

In die zin is het symbolisch juist mooi dat het regenboogpad heel langzaam verdwijnt en onzichtbaar wordt. Gewoon, omdat het niet meer nodig is.

In samenwerking met indebuurt Breda