Volledig scherm

Gastblog Perrongeluk: Het liefdesspel

Bredanaar Steven van Beek (33) schrijft op zijn Facebookpagina Perrongeluk en op zijn website www.perrongelukken.nl, over zijn observaties als kioskmedewerker op het station in Breda. BN DeStem publiceert elke donderdag op deze plek het nieuwste Perrongelukje van Van Beek.

"Pakje Marlboro!”, roept de man en knalt zijn pinpasje in de pinautomaat, die direct begint te piepen en een foutmelding geeft: ‘Onleesbare kaart’. De jongen reageert geërgerd, haalt het pasje uit de automaat en ramt deze nogmaals, met nog meer agressie dan de eerste keer, in de gleuf. De automaat begint nu nog harder te piepen en geeft dezelfde foutmelding.

"Ah joh, gebeurt vaker”, stip ik aan. “Ik ben niet technisch, maar volgens mij moet je het apparaat met meer beleid bedienen. Met meer liefde. Elke dag krijgt het ding honderden pasjes te verwerken. Het valt me op dat ie de pasjes direct accepteert als er wat meer gevoel, interesse, tact bij komt kijken.”

De jongen grijnst en kijkt me met een ingehouden lach aan. "Beetje zoals een vrouw dus, haha! Dus, je zegt: als ik het pasje met gevoel in de gleuf steek, accepteert de automaat m’n pasje wel? Met beleid en gevoel kom je wel eh… binnen? Dat is gewoon écht zoals bij een vrouw...!”

Ik knik, de matige vergelijkingen gieren nu ook door mijn hoofd, maar het lijkt me wijselijk er maar niet dieper op in te gaan. De jongen brengt het pasje nu rustiger naar de automaat en steekt het pasje er nu met beleid in, alsof er ook daadwerkelijk liefde en tederheid in het spel is. Hij kijkt hoopvol naar het display, maar: wederom een schelle piep en dezelfde foutmelding. Teleurgesteld kijkt hij me aan, ook deze versierpoging valt in het water.

"Ik dacht hier zowaar wat te leren over het spel tussen man en vrouw, dus dit is een beetje teleurstellend. Waar ligt dit dan aan?”, verzucht hij wanhopig. "Hoho, die conclusie trek je te snel”, grijns ik.

"Misschien is het pasje wat je in de gleuf steekt wel vies of vettig. Houdt het automaat niet van, die houdt van schone pasjes. Maak de chip eens schoon en vetvrij?”, zeg ik quasi-onschuldig. De jongen broedt op opmerkingen en maakt het pasje uitgebreid schoon en haalt ‘m nog een paar keer langs z’n jas. Vervolgens steekt hij met beleid en vol liefde het schone pasje in de pinautomaat.

De automaat is niet kinderachtig, na vier pogingen staat deze de jongen tóch toe om de pincode in te voeren. De sigaretten zijn verkocht, vol bravoure verlaat de jongen de dansvloer.

In samenwerking met indebuurt Breda