Volledig scherm
De Polen rollen Zevenbergschen Hoek binnen. © generaal maczek museum

5 november 1944: Klundert verandert in een grote vuurzee

dagboek van de bevrijdingDe geallieerde troepen deden er 75 jaar geleden ruim een maand over om de bezetter uit West-Brabant te verdrijven. Hoe verliep die weg naar de bevrijding? Deze kroniek in 36 delen beschrijft het van dag tot dag. Vandaag aflevering 32, 5 november.

De Canadezen steken de Steenbergse Vliet over en schenken de inwoners van Dintelsas de vrijheid. Ze ontmoeten de Britten die Dinteloord ontzetten. De Canadezen nemen vijftig Duitsers gevangen die te laat de oversteek richting Zuid-Holland wilden maken.

De Britse troepen die bij Oude Molen zitten, hebben het zwaar. De Duitsers vallen keer op keer aan om zichzelf de gelegenheid te bieden zich terug te trekken richting Willemstad. Later op de dag doen ze dat ook daadwerkelijk. Bij Klundert ontstaat een kort gevecht waarna de Duitsers zich uit de voeten maken. 

Wel blazen ze nog de twee kerken in het dorp op en gooit The Royal Air Force bommen op Klundert. Het stadje verandert in een grote vuurzee en 75 inwoners laten het leven.

Tekst gaat verder onder het kader.

De Amerikanen bereiken hun einddoel in West-Brabant: Zevenbergen. De verovering daarvan gaat bepaald niet zonder slag of stoot. Door aanhoudende beschietingen van de geallieerden en vernielingen van de Duitsers ondergaat deze plaats hetzelfde lot als vele andere plekken in de Westhoek. De verwoesting is groot en 86 inwoners komen om.

De Polen rollen Geertruidenberg en Drimmelen binnen, beide plaatsen zijn door de Duitsers verlaten.

Bij Zevenbergschen Hoek en Hooge Zwaluwe leveren de Duitsers echter felle tegenstand om hun terugtocht richting Moerdijk te dekken. Vanachter de spoordijk kunnen ze de gehele omgeving overzien en schieten ze op alles dat beweegt. Als alle Duitsers zijn weggetrokken bevrijden de Polen Hooge Zwaluwe en Zevenbergschen Hoek.

Quote

‘t Was spannend, gevaarlijk doch sportief is een ieder te werk gegaan en tegenover elkaar tot de laatste dag toe

In Fijnaart vallen de laatste granaten en die richten nog de nodige schade aan, schrijft Huib van Dis in zijn dagboek. Voor hem en zijn dorpsgenoten is de oorlog voorbij, reden dat hij vandaag zijn laatste aantekeningen maakt. Hij zegt dankbaar te zijn voor alle hulp die zijn Ordedienst heeft gekregen en voor het feit dat mensen daarover hebben gezwegen. 

“'t Was dikwijls een gewaagde en zeer gevaarlijke tijd, veel, ja veel risico's zijn er gelopen doch ik zou deze maanden niet gaarne hebben willen missen. ‘t Was spannend, gevaarlijk doch sportief is een ieder te werk gegaan en tegenover elkaar tot de laatste dag toe."

Volledig scherm

In samenwerking met indebuurt Breda