Volledig scherm
PREMIUM
Rean kwam niet terug van de fietstocht naar het voetbaltoernooi. © John Back

Na ruim 50 jaar is één ventje nog steeds niet terug van het voetballen

BERLICUM - Het ongeluk met de bakfiets en de trein in Oss maakte in het hele land veel los. In Berlicum en Middelrode denken mannen van begin zestig terug aan de klap die zij ooit hoorden. Ruim vijftig jaar geleden zagen zij hoe een teamgenootje van BMC recht voor een auto fietste. Dat voetballertje heette Rean van de Groenendaal. Hij was de broer van mijn moeder. Het team van toen blikt terug op die zaterdagmiddag in mei 1967. En hoe het leven daarna gewoon doorging. Zonder slachtofferhulp of herdenking. Zonder dat iemand ooit vroeg hoe het eigenlijk met hén ging.

In de boom hangt een stuk van een fiets, in het kanaal dobbert ook wat. Op de weg ligt een ventje doodstil te wezen. Een paar meter verderop staan een stuk of tien jongens verdwaasd te kijken. Hun fiets nog in de hand, de voetbalkleren aan. Ze hebben het allemaal zien gebeuren. Hoe Rean als eerste bij de oude Milrooijsebrug is. Hij heeft iedereen eraf gefietst, zoals altijd, maar heeft dan ook als enige een wielrenfiets. Een witte. Gekregen voor zijn eerste communie. Hij stopt keurig bij de drukke oversteek, zoals de leider ook zo had gezegd. Ton van de Noort is er als tweede. Rean zegt hem nog dat hij moet wachten. Maar dan steekt hij zélf wel zo de weg over. Het zwarte Volkswagen Kevertje dat vanuit Veghel komt, kan met geen mogelijkheid nog stoppen. Een enorme klap. De fiets vliegt meters door de lucht en kwakt dan op het asfalt. Net als Rean. Van schrik plast ploeg- en klasgenootje Rees van Lokven in zijn broek. Marcel Klok zet zijn fiets neer en loopt wat verloren rond. Hoe erg is het? Rean ligt er raar bij, dat ziet-ie wel. Maar misschien valt het mee en kunnen ze zo toch nog naar Wijbosch voor hun allereerste toernooi?